Fire Effect for Arduino (ATtiny85 proof)

And now for something completely different.
Since our visit to Schwarzwald, Germany, misses Viking and me are in a very creative mood. All we want to do is make cheesy things like diorama’s of houses with snow, little streetlanterns, spruce trees and more Christmassy goodness.
Allready familiar with the holy Arduino system, my mind spun around and I thought of making a fireplace LED thingy for use in little tiny houses with little tiny fireplaces, using the one of the smallest Arduino’s I could find. The ATtiny 85.
The ATtiny is a 8 pin computer with the utmost abilities, here used as a randomised LED blinker with some Viking logic in it.
For a lifelike fireplace effect I think you need three colors : red, orange (amber) and yellow. For a more lifelike effect I think you need full randomisation for each color, timewise and for the intensity.
Normally it would be easy in an Arduino Uno 328P, Mega 2560, or a Micro or any other child of this family, to program such an easy peasy gadget. For the ATtiny85 that’s another kind of cook as we say in Holland. Not that it’s that hard, but it needs some extra lines of code.
Output 0 and Output 1 are analogue outputs and can be used simply by writing a value from 0 to 255 to it, for intensity control. For Output 2, it is harder since this is a digital output pin and can only be set to 1 or 0 (on or off). So we need a sort of pwm calculation to give the pin a software pwm (pulse width modulation) output. The pin is switched on and a calculation determines how many microseconds later the pin has to be switched off, followed by a calculated wait.
I am not going to bore you any longer with my lame explanations, here are the circuit and the sketch.
Happy building and happy fireplace moments ūüôā

And here is the sketch :


// LED Fire Effect V3 (usable for ATtiny85)

int ledPin1=0;    // this must be an analogue pin
int ledPin2=1;    // this must be an analogue pin
int ledPin3=2;    // this can be a digital pin
int led3pwm=0;
int tv=135;       // max time value in milliseconds for time randomisation
int tc=1000/255;
// time constant for pwm, 1000 microseconds devided by max analogue value

void setup()
{
pinMode(ledPin1,OUTPUT);
pinMode(ledPin2,OUTPUT);
pinMode(ledPin3,OUTPUT);
}

int cntr1=1;                            // randomised time counter for LED1
int cntr2=1;                            // randomised time counter for LED2
int cntr3=1;                            // randomised time counter for LED3

void loop() {

cntr1–;
if (cntr1<=0) {
cntr1=(random(tv));                 // randomise time counter for LED1
analogWrite(ledPin1,random(127)+128); // write random value + basic value to LED1
}
cntr2–;
if (cntr2<=0) {
cntr2=(random(tv));                  // randomise time counter for LED2
analogWrite(ledPin2,random(127)+128);    // write random value + basic value to LED2
}
cntr3–;
if (cntr3<=0) {
cntr3=(random(tv));                  // randomise time counter for LED3
led3pwm=(random(127)+128);           // write random value + basic value to LED3 variable
}
digitalWrite(ledPin3,true);               // turn on LED3
delayMicroseconds (tc*led3pwm);           // delay for calculated pwm-on time
digitalWrite(ledPin3,false);              // turn off LED3
delayMicroseconds (tc*(255-(led3pwm)));   // delay for calculated pwm-off time
}

 

Geplaatst in knutsel | Een reactie plaatsen

Wat is paleo?

Het paleodieet is een voedingspatroon waarbij er wordt gegeten als de oermens uit de tijd dat we jager/verzamelaar waren. Dus voor de tijd dat er landbouw werd gepleegd.
Alles dat zwemt, vliegt of voor je wegrent is lekker en mag geconsumeerd worden. Alles dat van planten gemaakt is, alles wat je kan plukken of uit de grond kan trekken en niet giftig is (eigen keuze), mag ook genuttigd worden.
Kwa bereidingen is het ook eenvoudig : alles mag zolang den oermensch het ook kon.
Fermenter en vergisten is niet paleo, geen pils en zuurkool dus.
Frituren is niet paleo, tenzij je een varken hebt gevangen, deze rustig uitsmelt in je oerkoekepan om er vervolgens vers geschoten groente in te garen.
Aangezien de separator pas in de 20e eeuw is uitgevonden, is bewerkt vlees taboe. Braadworst, knakworst, bierworst, chickenMekNuggets en boterhamworst zijn helaas einde oefening.
En wat voor veel mensen de belangrijkste nogo’s zijn : granen, melkproducten en suiker zijn uitgesloten van het palet.
Bij ons is roken wel paleo omdat wij als oermens hebben uitgevonden dat als je vlees aan een stok prikt en het bij een vuur hangt, veel lekkerder wordt.
Dan zijn er nog gevallen dat je gewoon moet denken : ik moet ook gewoon iets kunnen eten en niet doodgaan dus ik eet wel zout, gezonde olie en azijn.
Dus in dat kader is mosterd toegestaan en dus mayonaise ook :). Wordt eten dus toch weer fijn!
Gezien het feit dat we ook een beetje gewicht willen kwijtraken is in hoeve Viking de zetmeel ook op de rode lijst gezet. Helaas dus geen in reuzel gegaarde krokante aardappelstaafjes meer. Bij de Viking komen dus piepers, patatten, kartoffels, aardappelen, aardperen, bataten, makaken en soortgelijke niet meer op het menu.
Waardoor er dus een lijst ontstaat die er alsvolgt uit ziet :

Wel:
Groente, fruit, bessen, noten (geen pinda’s dus), paddenstoelen, vlees, vis, vogels, zaden.
Olie, kokosvet, dierlijk vet.

Beetje toegestaan:
Zout, azijn, mosterd, koffie, thee.

Niet:
Melkproducten, granen, pseudogranen, bonen (behalve als je ze kan plukken als snijboon, sperzieboon, erwt, peultje etc.)
Bewerkt voedsel, suiker, glucose, stroop (appel/suiker/glucose/etc), fructose, dextrose, lactose, sacharose, ribose, galactose, maltose, kleurstoffen, conserveermiddelen, voedingszuren, antioxidanten, voedingszuren, geleermiddelen, emulgatoren, stabilisatoren, verdikkingsmiddelen, zuurteregelaars, antiklontermiddelen, rijsmiddelen, smaakversterkers, glansmiddelen, antischuimmiddelen, meelverbeteraars, zoetstoffen, gemodificeerde zetmelen, kunstmatige smaakstoffen, oplosmiddelen, alcohol, ajinomoto, gehydroliseerde eiwitten, gistextract.
Honing.

Denkwijze…
– Sojasaus : Sojaboon (fout)> fermenteren (fout)> filteren(fout)> sojasaus (fout).
– Roomboter : Koe (prima)> melk (fout)> karnen (fout)> verzuren (fout)> boter (fout)
– Margarine : Oliepalm (prima)> persen(prima als je sterk genoeg bent)> chemisch reinigen(fout)> vetten harden (fout)> chemicali√ęn toevoegen(fout)> margarine (fout)
– Rookspek : Varken (prima)> slachten (prima)> uitbenen & uitsnijden (prima)> in zout water leggen (prima als je aan zee woont)> aan een stok prikken (prima)> bij een heerlijk knapperend vuurtje hangen (prima)> rookspek (prima).
– Azijn : Onnodig en vervelend negatief commentaar leveren (prima)> azijnpissen (prima)> azijn (prima).
– Mosterd : Mosterdplant slachten (prima)> zaadjes fijnwrijven met azijn (prima)> op smaak brengen met een stukje gevonden steenzout (prima).
– Sultana : Wat denk je zelf…
– Sardientjes : Opvissen (prima)> inblikken (fout)> koken (prima)> sardientjes (prima).

Als je dus zelf de logica kan bedenken is het voor jezelf prima te verantwoorden of iets paleo is of niet.

Geplaatst in Dieet | Een reactie plaatsen

De eerste stapjes in het paleodieet

Week 1 : Het is rotzooien met wat je wel en niet kan eten. Het palet lijkt zeer beperkt en je voelt je veroordeeld tot peen en komkommer. Dat dit niet zo is wordt duidelijker naarmate de tijd vordert.

Week 2 : Dit lijkt een herhaling van week 1 maar dan aangevuld met buien van knorrigheid en een visie die voornamelijk niet verder reikt dan de gedachte aan voedsel. Vermenigvuldig dit met het karige inzicht dat dit dus is wat het is, dat er alleen waterige rauwkostrommel bestaat en dat je dus nooit meer een zetmeel of een glucose kan eten, stemt droevig.

Week 3 : Dit¬†is grappig. Samen in de supermarkt staan en je afvragen wat je aan het doen bent… ūüėÄ
In deze week hebben we beiden veel last van geheugenverlies, afwezigheid en vergeetachtigheid. Ook begon in deze week mijn bloeddruk te zakken naar een dusdanig laag niveau dat ik wel heel vaak duizelig werd bij het opstaan. Dat is een goed teken toch?

Week 4 : Alles begint een beetje op zijn plaats te vallen, het is duidelijk wat wel en niet kan, er komt berusting en er komt ruimte in het hoofd.

Eigenlijk hebben we geen enkel moment last gehad van honger, wel van hunkeringen naar eten dat absoluut niet paleo is. (zij : brood, choco, snoep, drop, suikertroep ‚Äď ik : kaas, piepers, kroketten, zoute gefrituurde koolhydraten)
Spek en nootjes zijn een pleister op de dan nog gapende paleowond.

Geplaatst in Dieet | Een reactie plaatsen

Knoflook

Allium Sativum! Wat een heerlijk goedje plantje.
Wel een wereld van verschil in de twee hier getoonde soorten.
Iemand een idee wat het verschil is?
De 1 heeft een paarsig vliesje en de andere een wittig vliesje. De 1 is rijp en de ander niet.
Jammer, dichtbij maar geen sigaar.
De paarse knoflook wordt geteeld in Europa casu quo Spanje, de andere komt uit het land waar ook ons kinderspeelgoed vandaan komt, China.
Ok Viking, fijn om te weten, lekker boeiend, en?
’s Lands eer ’s lands wijsheid. In Spanje gebruikt men Spaanse knoflook, in China gebruikt men Chinese knoflook. Simpel maar eenvoudig maar daar is een reden voor. Het aroma van witte knoflook past beter bij Aziatische gerechten en de paarse knoflook heeft een mediterraans aroma en past dus beter in de Europese keuken.
Dat je het maar ff weet.
ūüôā

(waarom schrijf ik dit ook al weer?)

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Het Vikingdieet

Na menig jaar zelf bier brouwen en heel veel jaren consumptie van (al dan niet zelf geproduceerde) alcohol was daar plots het moment : De Vette Viking was 100Kg geworden. Een treurig moment…
Het ging reeds enige tijd bergafwaarts met de gezondheid en bijbehorende conditie. Na het eten was er zeer regelmatig sprake van een after-dinner-depressie, zeker als er in de maaltijd suiker, glucosestroop en andere zoete rommel te vinden was. Na het eten van het (niet regelmatig maar wel zeer graag gegeten) perfecte zondagochtendontbijt van pancakes met suiker, stroop, fruit en room, was de suikerdip echt enorm. Vlak na de maaltijd het gevoel dat je rondjes wilt rennen terwijl je ogen uit hun kassen ploppen en na een klein half uurtje een depressie van ongekende lusteloosheid en onvrolijkheid.
Ook het eten van koolhydraatrijke maaltijden werd steeds vreselijker. Dit in combinatie met het gebruik van bovenmatig vaak alcohol gebruik, deed vermoeden dat er sprake zou kunnen zijn van diabetes type II. Niet fijn en het besef dat het alleen maar slechter zou worden deed de alarmbellen rinkelen. Tijd voor axie!
Samen met Vikina werd dus besloten dat er gedieet zou gaan worden, enige vraag was natuurlijk dan welk dieet.¬†Vikina had reeds ervaring met diverse di√ęten en de Viking zelf heeft ook al een paar crashdi√ęten achter de spekvettige rug.
Di√ęten zijn over het algemeen niet succesvol aangezien de mensch achter het dieet het voor zichzelf laat afweten en de schuld dan geeft aan het dieet. Mensen zijn domme, domme wezens…
Het gekozen dieet zou dus volhoudbaar moeten zijn, geen calorie√ęn tellen, geen stupide opleggingen die niet te vatten zijn van wat wel waar wanneer en hoe dan en waarvoor.
Een bevriende vriendin had een succesvol dieet ter hand genomen om van een nare Aspargilles infectie af te komen en dat leek een goed idee om ook te gaan doen. Het dieet was in het spaans geschreven en is op z’n boerenfluitjes door mij vertaald met een online hulpmiddelen. Naar…
Ook dit dieet raakte kant nog wal kwa wat wel mag en wat niet. Hopeloos en moedloos was de gemoedstoestand inzake de dieetvorm.
Na enig speurwerk op het wereldwijde web kwam ik in aanraking met het Paleodieet, ik had hier eerder van gehoord omdat een andere bevriende vriendin dit reeds ook meer dan een jaar had gedaan maar waar ik weinig aandacht aan heb geschonken toen.
Zo is het gekomen dat Viking en Vikina op 9 januari 2017 zijn begonnen met het Paleodieet.

Geplaatst in Dieet | Een reactie plaatsen

Muffy

Bijna 12 lentes jong. Op bed in slaap gevallen en niet meer wakker geworden. Pappa’s lieveling is niet meer.
3 maart, een trieste dag.

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

schiftstarter

schiftstarter

schiftstarter

Best onhandig om zo je plaatjes te moeten uploaden voor het hobbybrouwforum.

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

In Memoriam

Na 17 jaren op aarde, na 16 jaren samen heeft Lotje de geest gegeven.
Ze zal altijd dichtbij blijven.

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Pizza

Iedereen weet dat een pizza uit een steenoven lekkerder is dan een gewoon gebakken pizza. De bodem van een steenoven is loeiheet en schroeit direct de bodem dicht zodat deze krokant wordt en mooi luchtig opzwelt. Dat wil ik dus ook…
Bij gebrek aan een steenoven, de financi√ęn en de ruimte om zo’n kreng te plaatsen mag er een andere oplossing gevonden worden die niet al te veel moeite vergt en portemonneetechnisch haalbaar is.
Eigenlijk was het denkproces te kort om uitgebreid te omschrijven. Oven is aanwezig, steen nog niet…
Een donatie uit het trottoir maakte de steenoven compleet. In tijden van economische crisis mag de overheid best een armlastige Viking een beetje steunen om zijn projecten betaalbaar te houden ten dienste van een breed publiek.
Na enig schoonmaak, boen- en schrobwerk ligt de 30×30 betontegel voor te bakken in de oven op 250 graden. Het deeg ligt in de frigo te rijzen, de toppings staan gesneden in bakjes uit te drogen en de saus pruttelt vredig. Nog even wachten op etenstijd om het door de gemeenschap bekostigde experiment af te ronden.
Hopelijk valt niemand zich hier voor het raam te pletter door het gapende gat dat ontstaan is in hetgeen ooit een glad betegeld stoepje was, tijdens het eten van de perfecte pizza is dat toch geen prettig gezicht, en niet bevorderlijk voor de eetlust. Hopelijk dus alleen rode spetters op mijn nieuwe amazing fantastic patented pizzasteen.

Geplaatst in knutsel | Een reactie plaatsen

Raspatat zelf maken ? (de vraag)

Is het mogelijk om thuis met eenvoudige middelen een Raspatat te fabrieken?
Het venijn zit in het vinden van de juiste consistentie om te frituren. De smaak kan verschoven worden naar een tweede plaats aangezien de meeste gefrituurde snackdingetjes met een snufje zout toch wel lekker zijn (zout & vet = fijn).
Hoe dus een pieper zo te manipuleren dat hij wel zetmeel afgeeft maar zo min mogelijk vocht. Vocht wil je niet in de frituur om hopelijk overduidelijke redenen, je kan hier hele leuke andere experimenten mee doen maar dat valt buiten het kader van de Raspatat.
Niet koken in water dus maar wat dan wel?
Het denkproces is begonnen, the wheels are in motion…

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Balkenbrij update

Na een paar uren in de koeling is de balkenbrij mooi stijf geworden en makkelijk snijdbaar.
Een heerlijke smakelijke verrassing is geboren. Fijn op brood, krekker of los uit het vuistje.
Mmmmm, alweer een overheerlijk genot uit de stal van De Viking.

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

The Balkenbrij Experiment

Wat te doen met slachtafval?
Na het maken van een overheerlijke krachtige runderbouillon van botten blijft er altijd een hoop derrie over. De knekelschijven worden vakkundig met de knuisten ontdaan van glibberige rans, resten van aderen, aanhangend vleesch en ongedefinieerde dingetjes. Nadat het kostelijke vlees in stukjes in de bouillon verdronken zijn, de prutjes aan de poezen verkocht zijn, blijft er een glanzende verse berg ransglibber over. Heerlijk om op te slurpen met een korrel (of veel meer) zout en zonde om door het putje te snuiten. Maar wat dan? Je kan niet boterhammen met drab eten, dat is onhandig. Een vastere consistentie maken dus.

Het nobele snot moet gebonden worden, dit kan met gelatine maar dan wordt het een erg verkouden substantie. Beter met bloem dan. De pan gaat op het vuur en de bloem en de runderslakjes gaan erin, worden vermengd met witte en zwarte peper, zout (mmm) en rommelkruid. Rommelkruid is een mix van diverse specerijen als nootmuskaat, foelie, kruidnagel en meer Oud Hollandsche Kruiderijen, het smaakt kruidig en een beetje zoetig. Klassiek gaat dit specerijenmengsel in balkenbrij dus waarom zou ik eigenwijs zijn, dat ben ik nooit, dus nu ook niet. Na enig kook-, roer- en prutswerk is er een dampende salpicon ontstaan. Helaas ontbreekt het vertrouwen dat dit prutje in de koelkast voldoende opstijft om te kunnen snijden. In de oven dus. De terrine wordt bekleed met bakpapier om eventuele schade aan product en vorm te beperken bij het storten, de ragout wordt uit de pan en in de bakvorm geworsteld en gaat op 140 graden een uurtje (afgedekt met bakpapier) zonnen. En het resultaat? Mislukt, de brij is brij gebleven maar heeft een heerlijk zacht bruin korstje gekregen. De smaak is uitstekend, het rommelkruid heeft wonderen verricht.

Voor herhaling vatbaar maar dan wel als vaste substantie. Ik voel een nieuwe queeste aankomen…

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Mouten (bier brouwen deel 1)

In deel 1 van het zelf brouwen van bier van een gerstekorrel, het mouten.gerst en hop
Het mouten laten we over aan de professional en derhalve kopen we de mout in de gespecialiseerde brouwwinkel.
Saai?
Jazeker. Maar wat niet is kan nog komen…
Als iemand een goede tip heeft waar voldoende goedkope kiembare gerstekorrels te verkrijgen zijn, dan houd ik me aanbevolen voor de tip.

Geplaatst in Drank | Een reactie plaatsen

PX4/n TJ Fullmusic

De zeer ouderwetsche RCA Radiotron type 45 eindlamp, gebruikt als driver heeft het veld geruimd voor een zeer moderne TJ PX4/n Fullmusic uit den verre. Heel fraai om te fotograferen, heel fraai om naar te kijken, fijn dat ie nog in de ‘rommelbak’ lag zodat de ombouw practisch zonder kosten kon. Fijn dat ie iets meer versterking heeft dan de #45, gezellig dat ie in tegenstelling tot zijn voorganger welPX4 TJ Fullmusic volledige emissie heeft, super dat de ombouw geen sinecure is, geweldig dat het in 1 keer goed ging. (geen tranen vanwege scheurend glas, vonken, spetters, rook, enge geluiden, gloeiende interstage trafo’s, zwarte zekeringen, irritante aardlekschakelaars, wonderbaarlijk dood blijvende versterkers, 200V brom op de uitgang, geen gesmolten meetsnoeren…)
De lamp heeft een nep gaasanode, geen echte zoals een RGN1064 oid heeft maar een metaalplaat waar gaatjes in geprikt zijn. Hebben ze leuk gedaan aangezien het aardig oogt als de lamp op gloei staat. Ook zonder gloeispanning op de filamenten ziet het er net even wat fraaier uit, en dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait bij een versterker met radiolampen toch?
Oh ja, het klinkt ook best aardig. De klank is wat donkerder dan de type 45’s maar heel fraai en open, een breder podium met iets minder diepte, wat analytischer¬† maar met veel meer kracht. Bij de eerste klanken lijkt het hoog wat afwezig te zijn maar dat is binnen geen tijd verdwenen en absoluut niet meer storend. Ook hebben de nieuwe lampen veel baat bij een lange opwarmperiode, na 20 minuten zijn ze verre van speelklaar. Mogelijk ligt dit aan het feit dat ze op deze versterker nog moeten inspelen. Na enkele uren begint het geluid harmonieus en samenhangend te worden en wat blijft is pure pret.
De TJ PX4/n Fullmusic, een mooie lamp, ook om naar te kijken.

Geplaatst in knutsel | Een reactie plaatsen

OTNuR (Oral ThermoNUclear Reaction)

In het Catshuys vinden verhitte gesprekken plaats, het weer is warm & zonnig, de amnestiewet voor de decembermoorden is net aangenomen, het is tijd om te experimenteren met een pittig (Surinaams) gerechtje.
Om mee te beginnen worden er hele lieve kleine paprikaatjes aangeschaft van het type adjuma. Deze prachtig ogende groententjes hebben een geweldig aroma en  een beetje een oververhit karakter, past dus uitstekend in de keuken van de Viking. Het woord pittig is zeer waarschijnlijk afkomstig van dit knuffelbare oranje vriendje uit Suriname, het venijn zit in het hart van het beestje, de pitjes. Hoe meer pitjes des te pittiger.
Uit de vrije hand wordt een klein clubje paarse knoflooktenen, een sjalotje, een stukje gember, een eetlepeltje zout en wat swarte peperbolletjes in de blender gedeponeerd en overgoten met een goede dosis neutrale olie. Dit wordt gepureerd tot het babyvoedsel is (niet aan de baby voeren). De geur en de smaak zijn reeds verbluffend, dit prutje zou zo op een versgebakken stuk pain de baguette gesmeerd kunnen worden om je geheel in een zuidfrans carcassonnedorpje te wanen. Maar, het thema is vandaag anders.
Het is tijd om de zusjes van Madame Janette te slachten en in de machine te vermalen. Zo gezegd zo gedaan. Zonder scrupules verdwijnen anderhalf ons adjuma’s tussen de draaiende messen, alwaar ze ook hun lot als babyvoedsel vinden (nu mag je het aan de baby voeren). Een smaakproef wijst uit dat er iets zoetzuur bij mag, een eetlepeltje suiker en een scheutje blanke azijn vinden hun weg in de saus. Het aroma is verbluffend, maar hoe is het totale resultaat van een enkel verorberd eetlepeltje?
Aromatisch, smaakvol, Heroshima, orgastisch, tropisch, pijn, verkouden, stampvoeten, trippen, su√Įcide, LSD, brandspuit, tranen (van pret), fijn, lol. Al met al : missie geslaagd, het is een pittig gerechtje.
Het meest opvallende effect is het trippen. Na een minuutje of wat begint de visuele waarneming te veranderen, een milde tunnelvisie treed op, gevolgd door een plezant gevoel van uit de kassen poppende oogballen in combinatie met het gevoel of je een meter boven het aardoppervlak zweeft. Tevens wordt het audiocentrum aangesproken en een verbluffende stilte valt. De routine van de dagelijkse omgeving vervaagt en alles is relaxte stilte….
Voor de bikkels breekt nu het orgastische moment aan.  Horen en zien stopt geheel.
Herr Scoville steekt zijn hoofd om de hoek en de tong veranderd van verdoofd in iets wat met een understatement valt te omschrijven als zeer pijnlijk. De neigingen om het hele groen-gele boekje der Haagse taal leeg te vloeken, de tong te amputeren of zelfmoord te plegen stijgen met de seconde. Dit vermenigvuldigd met het bijna dramatisch wordende trippen voelt wonderlijk maar opmerkelijk niet onprettig, een aanrader.
Na een minuut of 30, het trippen is reeds genivelleerd tot een basisniveau en de omgeving is weer aanwezig, lijkt er geen blijvende schade te zijn behalve een nu nog trillend ooglid. Ik ga er van uit dat dit binnen enkele uren voorbij is.
De saus is een absolute aanrader, pittig, smaakvol en nog veel meer. De schatting is dat de waarde op de schaal van Scoville ergens tussen de 100000 en de 150000 ligt, een ware orale thermonucleaire reactie dus.
Hopelijk morgen op het toilet geen last van een ATNuR…

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Anarchie

Het volgende valt een beetje buiten het doel van deze blog maar is een protest. Eventueel zou je downloaden met torrents van de Piratebay of de Piraatbaai ook een vorm van avontuur & zelf doen kunnen betitelen maar dat doe ik niet, ik noem het financieel lijfsbehoud.
Na jarenlang onder het juk van de muziek- & filmindustrie geleefd en betaald te hebben kwam er een geweldloze tegenstem : downloaden. De industrie, log en stug als ze is, heeft hier geen antwoord op en krabt zich op het hoofd en huilt als een klein kind en klaagt als een bejaarde over dat vroeger alles beter was.
Zo voelt het nou als je bestolen wordt!
De bioscopen draaiden het afgelopen jaar het beste sinds 30 jaar, concerten zijn uitverkocht en bij diverse (Duitse) discounters vliegen DVD’s & CD’s als warme broodjes (wat zit er voor beleg op die broodjes?) over de toonbank.
Ergo, het verdienmodel is veranderd maar de producten vinden nog steeds gretig aftrek. Er blijkt plotseling vraag te zijn naar het live product. Artiesten zitten niet meer thuis met hun hand omhoog om centen te vangen voor eerder opgenomen materiaal maar moeten gewoon net als ieder ander hardwerkend persoon elke dag de boer op om te werken voor hun voor hun geld. Acteurs moeten vaker een film maken om miljoenen te verdienen. De marge voor producenten staat onder druk, net als in elke beroepssector. Huilie huilie, het leven is zo zwaar…
Ik ben voor het anarchistische sociaaldemocratische model, downloaden voor de armen en films kopen voor de financieel draagkrachtigen.
Piratebay en Piraatbaai afgesloten bij Ziggo & XS4ALL, kolder, zinloos. Bij kennissen in de lelijkste hoofdstad van het land, aangesloten op Tele Deux, kan je deze websites gewoon nog bezoeken… (?) Wel is het plan van Stichting verschrompeld Brein om andere aanbieders dan ook maar te dagen om de vrijheid van informatie te beperken. De vergelijking is eerder gemaakt en ik citeer deze met liefde. China, Syri√ꬆ & Noord Korea voeren hetzelfde internetcensuurbeleid, en nu Nederland ook.
Pleur op met je blokkade, het is zinloos, internet is anarchistisch en er zijn 1001 manieren om voorbij deze blokkade te komen. Ik noem de eenvoudigste. Ga naar een proxyserver die wijst naar Piratebay of Piraatbaai. Zoeken hoeft niet, de link krijg je hier op een presenteerblaadje :
http://msiv.nl/alwaysapirate/p/index.php?q=aHR0cDovL3d3dy50aGVwaXJhdGViYXkub3Jn&hl=1111101001
Kinderlijk eenvoudig…
Zo, dat is er uit, kan ik nu weer in de bouillon gaan roeren en worsten vullen.

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Snertzooi

Hoe heeft het zover kunnen komen dat een pannetje gezonde lichte soep, gevuld met al het goede van groentes (en hamschijf spek enz enz) mij tot besef brengt?
De pan van 8 liter is te klein. Het waren niet de activiteiten van het kaas, bier en worst maken die deze pan buiten spel hebben gezet, het was gewoon een simpel erwtensoepje.
Mijn immer onstilbare honger naar, liefst zilte & vette, lekkernijen hebben hun tol ge√ęist.
Mijn pan is te klein & mijn buik is te groot.
Het verband is duidelijk.

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Smaakvol wild

Niets zo lekker om op een frisse, zonnige herfstdag dierenlijken aan te schaffen.
Vandaag bij de poelier in de aanbieding hazenrug en eendenskelet, 2 ruggen en 2 skeletten voor het luttele bedrag van 1 euro en 15 cent. Ik zie geen reden om vandaag niet eens lekker met mijn vingers in de licht adellijke vleeslijkjes te wroeten. Met de buit trots thuis aangekomen gaat de zak open om de karkassen klein genoeg te hakken om in de pannen te passen. De geur van het rijpe vlees is wee√Įg en het is goed dat er geluncht is met zelfgemaakte bitterballen. De voormalig wilde eenden ruiken een beetje schralig en hebben een zweempje apenhuisgeur, de wilde hazen geuren gelukkig anders. Hazen worden niet gekweekt en zijn derhalve afkomstig van de jacht (of van de autogrill) en dit verdient geen schoonheidsprijs. Ik ben pertinent tegen ‘wildbeheer’, het zeer sterke vermoeden dat jagers voornamelijk voor eigen pret jagen werd deze week nog eens bevestigd door nieuwsberichten over vergiftigde prooienlijken die her en der waren gedeponeerd door de ‘heren’ jagers/wildbeheerders om roofvogels zeer pijnlijk af te slachten. Dit om te voorkomen dat de roofvogels aan natuurbeheer doen en en het wild opvreten voordat het voor de dikke pret kapot geblazen kan worden met een batterij loden balletjes. Het misselijkmakende sadisme om als volwassene met enig verstand, ingepakt in een warme jas met konijnenbont, getooid met een wapen dat geen enkele kans geeft op een eerlijke strijd voor de prooi, een niets vermoedend diertje dat heerlijk in een groen groen groen groen knollen knollenland zit te genieten van een vers blaadje groene kool, af te moeten slachten om zich een echte kerel te kunnen voelen doordat mijnheer een schot ‘hagel’ (millieuvriendelijk lood?) in het arme schepseltje heeft kunnen jagen zodat het dier doorboord ligt dood te bloeden. En nog te lui zijn om het zelf te gaan halen ook, daar hebben ze dan weer een slaafhond voor.
Maar goed, ik koop de leeggestripte karkassen die anders toch op de vuilnisbelt belanden om zinloos in de fik gestoken te kunnen worden, mij treft hier dus geen enkele blaam. En bovendien waren ze toch al geschoten.
Hierin ben ik net zo hypocriet als een¬† gelatinepudding slurpende of kaasetende vegetari√ęr, of een fabrieksbrood knagende of leren schoenen dragende veganist (¬Ļ). Vegetari√ęrs en veganisten zijn sowieso rare onbetrouwbare wezens maar dat valt buiten dit kader.
Zelfhaat had ik toch al dus ik koop vers gemangelde wildoverschotten.
Wel is het diezelfde misselijkmakendheid, die ook de geur geeft aan de hazenruggen, ook wee√Įg maar anders. Een soort je ne sais quoi, een wat licht vissig aroma.
Nadat de delen pasklaar zijn gemaakt met de bijl, kunnen ze de pan in om de mensch verder te kunnen dienen. Een paar uurtjes rustig de atmosfeer verzieken met hun onpasselijk makende odeur die vrijkomt uit het zacht kokende water, dient natuurlijk het edele doel om straks een heerlijke eerlijke fond te verkrijgen die sauzen en soepen kan verrijken, een nobel doel.
De leeggekookte lijkjes verdwijnen roemloos en reedsch ook vrij smakeloos in het groene vat met deksel om op een later tijdstip alsnog hun weg te kunnen vinden naar het stadscrematorium alwaar ze verder nuttig worden gebruikt om de menschheid te kunnen voorzien van een beetje millieuvriendelijk stroom.
Desalniette min, de viking eet straks weer een overheerlijk maaltje, met bijsmaak.

(¬Ļ) gelatine komt uit bot, kaas wordt gestremd met een enzym uit de maag van een geslacht kalf, broodverbetermiddel bevat deels dierlijke oorsprong en leer is gemaakt van plestik
(¬≤) het onderschrift van de gejatte jagersfoto was : “De sfeer is ontspannen en gezellig”, mijn misselijkheid blijft.

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Wintertijd

De donkere dagen zijn weer aangebroken, de klokken zetten zichzelf weer een uurtje terug, althans, dat horen sommigen te doen. Alle tijdaanduiders behalve die van de videorecorder hebben zichzelf keurig op de nieuwe donker tijd ingesteld. Laat nou net de video de enige urenteller zijn die vanuit een normale zithoek zichtbaar is, het enige toestel dat niet zelf in te stellen is zonder het hele toestel inclusief de zenderprogrammering opnieuw te installeren. Ik kan hier een riante volzin aan minder fraaie woorden voor verzinnen, diverse zinnen. Kort gezegd een domper, en daarom tijd om iets zelf te maken.
Lekker even pielen met geschift veel draadjes, wat chipjes, transistors en niet te vergeten een handjevol electronenbuizen. Want ook in electronica is de viking een echte purist, geen project zonder radiolampen.
En ook het soldeertin is uiteraard van ouderwets degelijke kwaliteit, loodhoudend dus. Geen gedoe met europese regelgeving inzake mijn soldeerpret, niks loodvrije soldeertin, ik ben tegen europa en alle moderne nieuwe regelgeving (als het om solderen gaat). Weg met neptin, weg met de RoHS compliant wetgeving, ik wil radiolampen en lood, geef mij en mijn broeders loodsoldeer terug. Occupy!!!…
Na een flink aantal uren (althans dat denk ik omdat mijn videoklok nog steeds kuren heeft) ademloos solderen staat alles parmantig op een printje, zijn de stelknopjes professiosorisch op een doosje geplakt en is het tijd om de tijd aan te zetten.
Een glimlach tekent zich rond mijn lippen… werkende buisjes… schijnbaar geen foutjes gemaakt, geen explosies, geen flitsen, geen vonkenregen, geen geknetter, de aardlek staat nog aan, geen lichtgevende katten, wonderlijk, zo kan het dus ook.
Tijd om weer lekker op de bank te hangen met een zelfgemaakt worstje & biertje en een fraaie klok die zegt dat het uur daar is om te stoppen.

Geplaatst in knutsel | Een reactie plaatsen

zelfgerookte worst

gerookte worstEn zo zien de rookworsten er uit nadat ze uit de rook komen. Een lekker stevig korstje, gekleurd van diep donker goud oker tot watertandend worstbruin. Geurend naar al het goede van een vers verbrand coniferenbos en het rijke diepe smaakfundament van polycyclische aromatische koolwaterstoffen.
(De 18 jaar oude conifeerboom van >10m moest helaas worden geofferd in de strijd met de schutting van de buren. Gelukkig is er zo weer een partijtje brandhout beschikbaar).
Dus ook een beetje wraak (met een knipoog) naar de buren, ze hebben ook geweldig meegenoten van het smssen in oud Indiaans rooksignalenalfabet.
Jammerlijk nog even wachten op de voedselvergiftiging tot de knaapjes droog zijn achter de oren.

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | Een reactie plaatsen

Rookworst

Dames en heren, het jachtseizoen is weer geopend…worstenschaal
De machines zijn uit het vet gehaald en hebben weer volop staan draaien, er zijn weer versche worsten! Natuurlijk niet zomaar herhalen van een voorgaand project, dat zou te eenvoudig zijn. We gaan een tandje verder en gaan de worsten koud (lauw) roken.
De benodigdheden voor de rookmachine zijn :
– een bezem
– 2 stoelen of tafels, of een combinatie van beide
– verse zelfgevulde worsten
– bladeren, naalden of houtmot
– vuur (zacht smeulend)
rookworstMaak vuur, voor echte oermensen een fluitje van een cent, zorg dat deze lekker smeult. Werp een handje bladeren op de kooltjes en zet de stoelen of tafels naast het vuur, leg de bezem over de meubels en hang de worsten over de bezem in de rook. Bij de viking worden laurierbladeren gebruikt omdat er van het snoeien van een laurierboom nog een enorme berg bladeren lag te niksen, zonde maar nu toch goed gebruikt.
Een paar uurtjes in de rook laten hangen en dan een week of wat te drogen hangen. Eens kijken of er een overheerlijke vergiftiging valt op te lopen…

Geplaatst in Voedsel | 1 reactie

Wartaal

Vandaag in de cursus ingewikkeld koken maken we wat je ook kunt maken met een bouillonblokje maar dan lekker, gepresenteerd in koksjargon au jargon de chef cuisinier.
We beginnen met het pinceren van de kalfsbotten, dit natuurlijk om de merg- en geleismaak te verminderen en om het eindproduct een gout fort te geven.botten
Ondertussen rissoleren we in een marmite een mirepoix. Als de botten voldoende kleur hebben gekregen, m√™leren we deze door de masse au marmite. De volgende barri√®re is het d√©glaceren van de braadslee, dit kan middels een eau min√©rale naturelle of een Appellation d’Origine Contr√īl√©e a choix. De ontstane glace de viande wordt ook in de marmite toegevoegd. Nu kan er koud water worden toegevoegd tot de botten flink onder staan en brengen het geheel tegen de kook. Als er bubbels ontstaan modereren we het vuur tot we kleine bubbels zien opstijgen en we beginnen met de √©cr√©mage van de fond. Dit houden we vol tot er geen contaminants meer te zien zijn. Het vuur blijft nu een half etmaal laag en we houden het waterniveau steeds gelijk. Alle vaste bestanddelen disguarderen we en passeren de vloeistof.bieslook Het is nu tijd voor de r√©mouillage, daarvoor m√™leren we een mirepoix (svp wel temac√©doine) met een viande hach√©e en twee eiwitten. Deze melange pocheren we anderhalf uur in de fond om deze te clarifi√ęren. De cro√Ľte die ontstaat laten we heel anders wordt de bouillon nuageux en dat willen we niet! We siphoneren de getrokken vloeistof en frapperen voldoende om eenvoudig te kunnen d√©graisseren. Tot slot rest ons het assaisonneren en monteren met bijvoorbeeld een chiffonade van ciboulette.
Niet het meest eenvoudig maar o zo lekker, incroyable . Eet smakelijk…

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Foutje

Wie kent het niet, je zet je pan op met verse zelfgetrokken fond (basisbouillon) om er een glace van te maken, je loopt naar de waterkoker, zet deze aan, doet een filter in de filterhouder, schept wat koffie in de filter, komt er achter dat er te weinig is dus maalt nog wat koffiebonen, gaat verder met het scheppen der koffie, giet een plonsje melk en een kleine hoeveelheid suiker in beoogde lichaam dat de gezette koffie moet gaan bevatten (lichtgezoete koffie is lekkerder), giet het vers gekookte water op het in de filter liggende koffie, wacht even tot het grootste gedeelte is doorgelopen, giet nog wat water op de koffiedrap, wacht nog even tot ook dit water veranderd is in een reebruin goedje, gaat op de bank zitten, nieuwsje aan op de buis, afstandsbediening in de aanslag (wie weet komt er een weg te zappen reclame), drinkt vol genoegen het natje op, knijpt voor de miauwende haarballen een luxe zak met vochtig voer leeg, herhaalt het ritueel van het zetten des koffies, staart eens uit het raam, aait de vergenoegde katten eens over hun bollekes, laat ze lekker op schoot kruipen, ruikt een brandlucht, gooit de katten op licht brute wijze van schoot en laat de als een kolencentrale rokende pan rustig in de wasbak zakken om er achter te komen dat de beoogde glace veranderd is in een laag vruchtbare steenkool. aangekoektJammer de bammer, pan naar de schepper.
Dat is bijna net zo stupide als je vers getrokken, heerlijk geurende, huisgemaakte bouillon te zeven door een zeef (?) om er al gietend achter te komen dat je vergeten bent een pan onder de zeef te plaatsen en je het kostelijke goud zo in het putje ziet lopen. Dom dom dom dom dom.

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Tomatensaus

Vandaag de meest eenvoudige saus die er is : tomatensaus.
De ingredientenlijst:
– Tomaten, 1000 gram per persoonsportie
– Olijfolie
– Zout
Op het eerste gezicht lijkt het maken van deze saus een peuleschil maar de spreekwoordelijke schijn bedriegt. De manier waarop deze saus tot een eindresultaat wordt gebracht zegt alles over het karakter van de bereider. Alles begint bij het oog voor kwaliteit. De tomaten dienen volrijp, rood en van onverdachte kwaliteit te zijn. Geen krenterigheid door te shoppen bij een oosterbuurse supermarktdiscountketen, hier geen groen/oranje wasserbomben, “zuunigheid uut hollandt, geeft zuur op den tandt.” (oud gezegde).
Vervolgens moeten de aangeschafte appeltjes van goud worden schoongemaakt. Eerst moet het velletje verwijderd worden, dat is een eenvoudig klusje. In een grote pan wordt een fikse hoeveelheid water aan de kook gebracht, de wasbak wordt met koud water gevuld en de tomaten worden aan de onderzijde kruisvormig ingesneden. Dan krijgen de rode balletjes een individueel badje, ongeveer 30 seconden in het hete water en vervolgens krijgen ze zwemles in het koude bad. Gebruik hiervoor een schuimspaan. Als ze allemaal in het koude badje liggen uit te puffen kunnen de velletjes worden losgepeld.
“Wat een gedoe voor een paar tomaten.”, denkt de scepticus.
De onwetenden laten zich hier schijnen. Elke stap is de moeite van het nemen meer dan waard, alleen de eigengereiden verstappen zich.
De tomaten kunnen nu in vieren worden gesneden om te worden leeggehaald. Men scalpere de partjes 1 voor 1 (zie foto), serieproductie werkt hier het meest efficient.
Als dit klusje voor de bakker gebracht is, is het tijd om de pitten en de zaadlijsten te verwijderen. Zelf doe ik dit onder de zacht stromende kraan, even de duim door de halve maantjes halen en onder de waterstraal houden om de eventueel achtergebleven pitjes¬† ze weg te spoelen. De secuurheid waarmee alle troep wordt verwijderd, bepaald de kwaliteit van het eindproduct. Het eigenwijze karakter van de maker toont zich hier. “Een paar pitjes maakt toch niet uit”, “Ik vind de pitjes bij de tomaat horen” of “Ik denk er het mijne van”, mag allemaal, geen probleem maar we maken vandaag kwaliteitsaus en geen ikdenkhetbetertewetensaus. Pitjes bederven de smaak van de saus in niet mis te verstane mate, ze geven een wrange, zure en bittere smaak aan de saus; een saus die vol, rijp, zoet en warm(bloedig) hoort te zijn.
Je zit nu opgescheept met een stapel tomatendingetjes (ongeveer 600 gram). Ze kunnen direct de pan in of ze kunnen eerst kleiner gemaakt worden, de mate van rustiekheid of luiheid bepalen het formaat.
Laat in een pan met een groot oppervlak een fikse of ferme scheut olijfolie warm worden tot deze heerlijk begint te geuren. Mik de tomatenzooi in de pan en roer. Aangezien u zelf weet hoever u de saus wilt indikken, wat de kwaliteit is van de gebruikte grondstof en wat uw smaak is,
weet u nu ook exact hoeveel zout u toe moet voegen om het eindproduct straks precies op smaak te hebben. Achteraf zouten kan ook maar de smaak is beter als u van tevoren zout toevoegt, het waarom is hier niet bekend; misschien een mooie vraag voor de wetenschapskwis.
Nu komt het aan op aandacht, roeren, kijken, ruiken, proeven (eerst blazen), horen, voelen, alle zintuigen doen mee bij het inkoken van de tomaatmassa. Roer je hard of zacht, kijk je aandachtig, loop je tussendoor weg, luister je naar het gepruttel, ruik je de concentratie, voel je met je lepel de dikte…
Op het moment dat de massa de gewenste sterkte heeft, kan deze naar believen worden gepasseerd (gezeefd). De hoeveelheid ligt nu tussen 200 en 250 gram. Als je de saus als pastasaus gebruikt hoeft er niet gezeefd te worden, voor een tomatenbasissaus geniet passeren wel de voorkeur, maar dat is alleen voor de perfectionisten.
Zo herken je je eigen karakter in het maken van deze saus.

Mijn karakter? Een saus-nazi! “I suffer for my sauce”.
(referentie : http://en.wikipedia.org/wiki/The_Soup_Nazi)

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Raki / ouzo / pernod zelf stoken

Om heel kort door de bocht te gaan : raki = ouzo = pernod
Hoe fabriek je dit? De smaakmaker van deze drank is voornamelijk anijs, in dit geval steranijs. Je kunt een discussie opzetten over het gebruik van anijszaad en/of venkelzaad al dan niet in combinatie met de eerder genoemde steranijs. Hier wordt steranijs gebruikt. Enige kennis en materialen¬†zijn nodig bij het brouwen van een anijsdrank omdat de stof die de anijssmaak veroorzaakt (anethol)¬†moeilijk in water wil oplossen, in alcohol wel dus we gebruiken alcohol. Het was ook het doel om een alcoholische versnapering te maken dus dat komt mooi uit. Boven 45% alcohol blijft anethol in oplossing, onder 45% begint deze stof¬†uit oplossing te komen en gaat kleine¬†vetbolletjes vormen¬†die ervoor zorgen dat de drank blind slaat en er melkachtig uit gaat zien (emulsifi√ęren). Empirisch is vastgesteld dat het beste resultaat wordt bereikt indien de drank op sterkte gemacereerd wordt. Dit houdt dus in dat indien er een eindstooksel van 45% gewenst is, dat de steranijsjes in een bak alcoholoplossing van 45% worden gepletterd. Bij het sterker trekken slaat de drank sneller blind, ook bij een oplossing van boven 45% bestaat dan ook de kans op troebel worden! Bij slapper trekken wordt het eindresultaat minder fijn van smaak. Na een week of zes trekken (of langer, heel veel langer) mogen de anijsjes met hun omringende vloeistof in de destilleerketel en wordt de drank nogmaals gestookt. De eerste 1% a 2% voorloop mag apart gehouden worden, dit kan gebruikt worden in een spiritusbrander of in de ruitensproeier (voor een heerlijk geurende voor- of achterruit) of wat je anders met alcohol wilt (luizen bestrijden?). Het destilleren van de rest mag doorgaan tot de concentratie van de uitloop zakt onder de 70% a 65%. Het eindpercentage van de hele partij zal ergens tussen de 80% en 85% liggen. Als je langer door stookt krijg je bijsmaakjes en die lopen over het algemeen uiteen van niet zo apetijtelijk tot bijzonder smerig. Voeg aan de afgestookte drank 5% suiker toe en een partij (lekker) water om de sterkte weer op (drink)niveau te brengen.
Gebruik de volgende formules, voor de percentages gebruik je de decimale notatie (5% = 0,05 etc)


De drank puur is erg sterk maar ook erg lekker. Voor de meeste mensen zal het bijvoegen van een scheutje water, tot de drank blind slaat, het genot verhogen en de strot sparen. Naarmate de drank langer blijft liggen wordt deze beter, de kans dat dit gebeurt is echter vrij gering…
SańülńĪk,yő≥őĶőĮőĪ, sant√©.

Geplaatst in Drank | Een reactie plaatsen

Dieptepunt

Door de grote hoeveelheid andere verplichte bezigheden (werk werk werk) wordt er op dit moment niet zo veel zelf gemaakt op de boerderij. Toch is er in de spaarzame tijd nog een gaatje over om een berichtje te posten.
Als echte viking is ook deze viking dol op vorst, vrieskou, sneeuw, ijs en ijzel, zolang dit niet lijdt tot bevroren shampoo. Zonder shampoo gaat het leven, minder fris, maar wel gewoon door. Heel anders is dat als het stalen ros uit een grote berg wit poeder gepeuterd mag worden alvorens een lange reis aan te vangen naar een oord dat te vinden is ver beneden de grote rivieren alwaar een te spelen voorstelling wordt afgelast omdat de bus met artiesten na enige uren nog niet van zijn plaats is geraakt doordat iedereen de snelweg als parkeerplaats gebruikt. Heel tof…
Een gradatie erger is het nog als je bij nacht en wit ontij het ros wilt gebruiken om de weg naar huis te gaan opzoeken en de hoeven (185/60 R15 Vredestein) geven te kennen dat het te glad is om te vertrekken. Met enige overredingskracht komt de knol gelukkig toch op gang.
Vandaag het dieptepunt, schep noch ander middel konden soelaas bieden, noodgedwongen moesten er, op de fiets notabene, sneeuwkettingen worden aangeschaft bij een bouwmarkt met een griekse letter om de straat uit te kunnen komen, diep diep triest. Misschien volgend jaar eens winterbanden overwegen…

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Eten?

soepWeer een fraai staaltje knutselen met ‘voedsel’.
Zou dit smaken naar ingedikt zout ?

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Bier oogsten


Tijd om te een fles Edme Weizen open te trekken…
En,…. hoe is ie geworden?
Ziet er uit als bier, ruikt naar bier, klinkt als bier, voelt als bier, smaakt naar bier, ik denk dat het bier is, gelukt dus. Het is een fris tarwebier, geen witbier zoals de naam misschien doet vermoeden.
give me beer

Geplaatst in Drank | Een reactie plaatsen

Vrieskist

Gelukkig heeft de Viking zelfs na net eepegelsn kleine 10 kilo kwijt te zijn, nog een beetje wintervoorraad over in de vorm van wat overtollig spekvet rond de ledematen. Het is in villa Viking zo koud geweest dat zelfs het schier onmogelijke zich heeft voltrokken. Ik wist niet dat het kon en liever denk je ook niet na over dit soort gruwelijkheden. Bevroren shampoo…..

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | 1 reactie

Kaas maken

De titel geeft de verrassing van dit stukje eigenlijk al een beetje weg. Naast bier brouwen en worst maken was het fabriceren van kaas ook één van de doelen om te halen deze zomer. Ooit in een nabij, niet zo ver verleden, chemipro oxiwerd er reeds een soort van verse kaas gemaakt die panir wordt genoemd. Of dit ook tot kaas-maken gerekend mag worden laat ik hier in het midden ondanks dat ik er zeker een mening over heb.
Na de aanschaf bij de kringloopwinkel van een tomatensnijder met een hip gevormde bruine handgreep uit ongeveer 1978, de aanschaf van lebstremsel en zuursel, en het overbekende boekje “Kaas je kaasje” van Joop Rademakers, kon er begonnen worden met het hogere doel van dit leven; het maken van kaas. Het boek werd gelezen van achter tot voor & terug, de melk werd aangeschaft bij de supermarkt die mijn favoriete koffiebonen niet meer verkoopt, alle materialen werden zorgvuldig ontsmet met het illustere Chemipro¬ģ Oxi en de Viking‚ĄĘ was klaar voor den strijd.
De 6 liter halfvolle verse melk werd opgewarmd tot 29¬ļC, het zuursel werd erbij gedeponeerd (2% verse karnemelk = 120ml) en het lebstremsel werd er zorgvuldig in gedruppeld (25 druppels). Deksel plaatsen & 30 minuten wachten (koffie!)
Na een onderheerlijk kopje koffie mocht de deksel verwijderd worden om te controleren of de stremming zich juist had voltrokken. Met een niet nader genoemd keukengereedschap werd de dikte van de melk bekeken en het bleek inderdaad nog melk te zijn, ook qua dikte. Nog een koffie & 30 minuten wachten verder kon dit ritueel herhaald worden. Het resultaat was verbluffend : nog steeds melk! (#&^$%#*$)
Een cafe√Įnevergifting later werd er nogmaals gecontroleerd, ditmaal met minder goede hoop. Maar wat schetste mijn verbazing? Het witte goedje was dikker geworden! Helaas nog steeds niet de juiste consistentie om als wrongel te kunnen fungeren. Nog meer koffie dus. Uiteindelijk na twee uren van stremmen was de melk veranderd in een snijbare wrongel. De eerste barri√®re was genomen.
Het tweede leven van de in vergetelheid geraakte tomatensnijder kon beginnen. Het dingetje werd uit het ontsmettingsbad getrokken, afgespoeld en rustig door de wrongel gehaald, daarbij natuurlijk steeds de bodem rakend om de onderste regionen ook mee te laten delen in de wrongelsnijkoek. De stukjes wrongel zijn nu ongeveer de helft van een zoute griot, daarmee bedoel ik te zeggen dat er oppervlakte-technisch 4 wrongeltjes in een griot passen en kubiek beschouwd gaan er 8 wrongeltjes in een griot. Dit om even de maat aan te geven. Ze zijn dus zo groot als een groene menthol-erwt van de snoepkraam. Na dit vervelende verhaal mag de deksel plaats hernemen op de pan om de zinkende wrongeltjes te behoeden voor in de pan neerdalende viezigheden. Een minuut of tien later mag er een gereinigde zeef in de pan geplaatst worden (deksel verwijderen) en met een soepopdienlepel kan er weiwater worden afgeroomd. Nadat er ongeveer 33,3% van de totale hoeveelheid mysterieus is verdwenen, moet er al roerend, warm maar niet kokend water aan het brouwsel worden toegevoegd om de temperatuur te verhogen tot 33¬įC. kettlerDe deksel vind zijn of haar weg weer naar de pan om weer zijn of haar beschermende functie te verrichten. Na een korte maar zeer verkwikkende pauze van een minuut of tien mag het laatste proces herhaald worden, met als eindtemperatuur 36¬įC. De waterkoker kan weer aangestoken worden (aangezet) aangezien er reeds tijd is vrijgekomen voor een kleine koffiepauze. Na een klein half uurtje is de kaas in wording rijp om gestopt te worden. De in warm water voorverwarmde kaasvorm wordt met de wrongeltjes volgestopt, aangestampt, verder volgestopt en weer aangestampt, net zo lang tot alle stukjes in de vorm zitten, een heidens karwei. De volgestampte kaasvorm met inhoud wordt op zijn kop (deksel) geplaatst voor een minuut of tien (koffie?) en vervolgens uit de vorm gehaald en op zijn kop terug gestoken. Op de vorm wordt 2 Kg gewicht (Kettler) geplaatst om zo een half uur te mogen staan. Tijd voor een rustgevend kopje groene thee. Na deze relaxerende dertig minuten wordt de kaas in wording nogmaals uit de vorm gehaald, gekeerd en weer teruggestoken waar deze vandaan kwam.¬† Nu wordt het echt spannend aangezien er nu wel 4 Kg gewicht op de vorm mag en wel voor drie en een half uur. Middagdutje…
Helaas door de grote hoeveelheid gebruikte stimulerende middelen is het middagdutje in het waterkaasschaaf gevallen en werd er in tussentijd worst gemaakt, je moet toch wat met je vrije tijd. De worst hangt te drogen, het gewicht mag van de vorm en ziedaar, een kaasje. Hoera, het is een jongetje! De kaas mag nu een halve dag (12 uur) buiten de vorm rijpen alvorens deze verdronken wordt in afgekoelde pekel (1,8 liter kokend water met 400 gram zout). In dit heerlijke badje vol verzorgend (bad)zout mag de kaas een halve dag (12 uur) afwisselend de rugslag en de borstslag repeteren, ergo, de kaas moet af en toe omgedraaid worden.
Na deze exercitie mag de kaas rusten op een schone theedoek, geen haast, de kaas gaat in winterslaap en moet voor de komende twee weken dagelijks van zijn rug op zijn buik worden gewenteld. Slaap zacht kaas, tot snel.

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Vanillevla maken

vlafabriekIn deel twee van industrieel koken gaan we vanillevla maken, heerlijke romige gele kunstmatig smakende vla. Het maken van een fabrieksvla lijkt ook weer doodeenvoudig net als het maken van ketchup. De ingredi√ęnten van vla zijn : melk, suiker, verdikkingsmiddel, aroma en kleurstof. We gaan van start met een pak houdbare melk, als we kunstmatige vla maken, dan doen we het goed ook. Als aroma gebruiken we vanillesuiker, lekker goedkoop en kunstmatig. Geelwortel (curcuma) mag dienen als kleurstof, dit wordt industrieel ook gebruikt in de vorm van curcumine. Melk gaat in een pan, suiker en aroma worden toegevoegd en ook de allesbinder vindt zijn weg in de vloeistof. Het mengsel wordt al roerend aan de kook gebracht en even op het vuur gehouden om door te garen. De mix moet afkoelen tot kamertemperatuur en mag in de koelkast om op gebruikstemperatuur te komen.vanillevla
De gebruikte hoeveelheden :
– 1 liter houdbare melk
– 48 gram suiker
– 2 zakjes vanillesuiker van 6 gram
– 60 gram allesbinder
– 4 mespuntjes geelwortel (curcuma)
Na heel lang wachten kan de proef op de som genomen worden. De vanillevla heeft een nogal gele kleur, iets overdreven met de kleurstof dus. Volgende keer (?) 2 mespuntjes geelwortel. De dikte is als die van vla. Tot slot de smaak, smaakt onze zelfgemaakte vanillevla naar fabrieksvla? Ja, de smaak is die van goedkope rommelvla en heeft niks te maken met goede verse zelfgemaakte vanillevla van vanillestokjes en eidooiers, project geslaagd. Bij de eindbeoordeling wordt alleen gekeken of onze vanillevla op fabrieksvla lijkt.
Totaalcijfer : 8

(ps : de Viking eet nooit fabrieksvla vanwege de smerigheid daarvan)

Geplaatst in Voedsel | 1 reactie

Bloemkool 2

Wat is er gebeurd met de ingemaakte bloemkool? Na vijf weken mag de pot open…..
Een eigenaardige odeur komt mij tegemoet, doet me denken aan… zuurkool? Heel vreemd, zou je van bloemkool ook zuurkool kunnen maken, ik weet niet of ik het wil weten, het idee alleen al…
Na enig viswerk is alle bloemkool uit zijn benauwende pot bevrijd en klaar om verder verwerkt te worden. Gezien de lucht van het product word er gekozen voor koken in vers water, lijkt me het veiligst. SchedelTien minuten later en een enorm aroma van azijn & zuurkool rijker is de voormalig bloemkool klaar voor consumptie. Met angst en beven en grote tegenzin wordt een hapje genomen. Hmm, apart… zuur, pittig, licht zoetig en een beetje wee√Įge zuurkoolsmaak. Is het lekker? Nou nee, niet echt heel prettig maar met een aardappeltje, wat goede jus en een zelfgemaakte worst erbij gaat het best. Ik bespaar u een foto, het is geen aanrader. Terug naar de tekentafel.
Cijfer : 3

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Suikersiroop

suikersiroopEven een kort receptje van suikersiroop. Dit goedje is handig als je cocktails maakt, industrieel wilt koken of als je makkelijk een klein beetje zoet aan een gerecht of dressing wilt toevoegen. Een aanrader om in huis te hebben en het neemt geen kostbare koelkastruimte in.
Neem gelijke volumeprocenten water en suiker en verwarm dit al roerend tot de vloeistof kookt en alle suiker is opgelost. Pas op, de suikerstroop is dikvloeibaar en plakkerig en is veel warmer dan 100¬įC, niet van proeven of je vingers er in steken, dit geeft afschuwelijke brandwonden!
Laat afkoelen en giet met een trechter oid de siroop in een goed omgewassen fles.

Geplaatst in Drank | Een reactie plaatsen

Ketchup maken

Vandaag deel 1 in de serie industrieel koken. Onder het motto “ik kies bewust” willen we naturlijk precies weten wat er zoal te vinden is in fabrieksvoedsel en hoe we het thuis kunnen reproduceren. ketchupfabriekVandaag maken we ketchup, een eenvoudige en heerlijke saus, rijkelijk gevuld met alle goedheid uit de door moeder aarde verstrekte zonovergoten weldaad van de tomaat. Even een kleine zijsprong, de regering onder leiding van de almachtige Ronald Reagan liet in het jaar 1981 ketchup, augurken en andere ingelegsels uitroepen tot groente om hiermee jaarlijks 1 miljard dollar (toendertijd) te kunnen bezuinigen op de schoollunch. Groente in een flesje dus.
De ingredi√ęnten van ketchup zijn betrekkelijk eenvoudig : tomatenpuree, glucosestroop,¬† azijn, gemodificeerd zetmeel, zout, specerijen en nog wat additieven om de houdbaarheid te verbeteren. We beginnen met een blikje tomatenpuree, voegen daar wat suikersiroop aan toe tot de gewenste zoetheid is bereikt, vervolgens azijn tot het juiste zuurgehalte, zout naar smaak en een beetje specerijen, peper uit een doosje en een snufje gemalen kruidnagel. De eerste smaaktest komt heel dicht in de buurt van fabrieksketchup, alleen de dikte klopt niet, dit gaan we aanpakken. We weten nu ongeveer de verhoudingen tussen de diverse smaakbepalende materialen. Koud doorroeren van een zetmeel werkt niet dus er moet daadwerkelijk gekookt gaan worden. De saus opwarmen geeft smaakverandering dus er moet gezocht worden naar een alternatief. Ondertussen geeft de linker shi(f)t-toets de geest dus de volgende keer in industrieel koken gaan we shift-toetsen bereiden. Een goed idee lijkt het om de suikersiroop samen met de helft van de azijn en het zetmeel te verwarmen in, dit doen we uiteraard in de radiogolfoven. Niet te lang, en halverwege doorroeren. Terwijl het stijfsel in de magnetron staat openen we een nieuw blikje tomatenpuree en roeren daar vast het zout naar smaak, de specerijen en de helft van de azijn door. De lijm is klaar en wordt rustig door de tomaatbasis geroerd. Disco! Het begint al redelijk op ketchup te lijken, de smaak is ok, de dikte is ok, ik denk dat we zojuist ketchup hebben gemaakt. Nog even afkoelen en een beetje rijpen in de koelkast en we weten of de missie is volbracht. Tijdens het wachten alvast de mengverhouding :catsup
– 1 blikje tomatenpuree
– 5 koffielepels suikersiroop
– 6 koffielepels azijn
– 3 koffielepels allesbinder
– mespuntje zout
– mespuntje zwarte peper uit een blikje
– snufje gemalen kruidnagel
Dan tot slot het verlossende woord, is het geslaagd? Jazeker! Het heeft de dikte van ketchup, het heeft de kleur van ketchup en ook de smaak lijkt verdraaid veel op ketchup. Enige opmerking is dat het snufje gemalen kruidnagel iets te overheersend is en de volgende keer vervangen wordt voor een half snufje gemalen piment.
Eindresultaat : 8,5

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Worst maken

Stap 2 in de worstmaakdroom, de braadworst. Na het succes van de zelfgemaakte leverworst kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. In een opwelling, al lopend langs een worstmakende slager, werd een paar meter varkensdarm op de spreekwoordelijke kop getikt. De kosten hiervoor vielen zeer mee, ze werden zeer vriendelijk gedoneerd. (dank hiervoor slagerij De Roode). braadworstDan het zoeken van een lekker klinkend receptje, niet zo eenvoudig, de worstrecepten liggen niet voor het oprapen, maar uiteindelijk gevonden. Keukenmachine klaar, vlees in de aanslag, kruiden en paneermeel afgewogen, darmen gespoeld, alles is gereed. Speklappen met knoflook en diverse specerijen in de machine en draaien tot je een ons weegt. De mix ziet er heerlijk uit en smaakt zeer wel, beetje zout maar misschien valt het later mee. En dan het grote moment, het vullen van de darmen, met grote graagte vul ik ook mijn eigen darmen maar nu eerst de varkensdarmen. Natuurlijk is er al enige tijd gedacht over een juiste methode voor het vullen van de worsten en die werd gevonden in de vorm van een waarschijnlijk uit de jaren tachtig van de vorige eeuw stammend slagroomspuitje. Weinig inhoud, 1 x spuiten = 1 x worst, maar met een beetje pielen komt het goed. Nadat de darmen gevuld zijn en nu officieel worst heten, hebben ze een paar uurtjes te drogen gehangen, dit om de smaken lekker aan elkaar te laten wennen en zo kan de worst ook iets steviger worden. Tijdens het wachten tot de worsten panklaar zijn wordt er natuurlijk nog even met iets anders ge√ęxperimenteerd, dit om het leed van het wachten te verzachten. slagroomspuitBakken en proeven. Het bakken gaat goed, op een heel laag pitje, ruikt heerlijk (naar worst) en ze komen heel de pan uit. Bij de eerste smaaktest blijkt dat de door het recept opgegeven 14 gram zout per kilo erg veel is, dat moet volgende keer anders. Voor de rest is de worst zeer smaakvol, alle kruiden zijn terug te herkennen en wat dat betreft weer een succesnummer. De dag erna heeft mevrouw Viking twee worsten gebakken en deze knapten helaas open, ondanks dat ze ook op laag vuur berijd waren, een beetje een domper. Dus op dag drie zelf maar achter de kachel gekropen om mijn schatjes liefdevol te vertroetelen op laag vuur, 1xknap & 1xheel. Vermoedens zijn de paar luchtbellen verantwoordelijk voor het knappen der saucijzen, volgende keer beter vullen dus.
Totaalscore voor zelf worst maken : 8+

Geplaatst in Voedsel | 1 reactie

Citroenlimonadesiroop

In de kast drie citroenen, liggen reeds enige tijd, waren gepland voor het maken van yoghurtijs met citroensmaak. Maar vanwege de geringe tijd die overblijft naast alle andere probeersels, citroenlimonadesiroopblijft het yoghurtijs vooralsnog ongeboren. Zonde om voedsel weg te smijten gooien dus dan maar weer een experiment. Siroop van citroenen, kan nooit moeilijk zijn en volgens de initi√ęle berekening kan de smaak ook maar √©√©n kant op, de goede. Niet zomaar sap en suiker bijeen mikken, dat is te eenvoudig. Dus we beginnen met het lospeuteren van de schil van de geboende citroenen, dit doen we natuurlijk met een zesteur (citroentrekker). Indien dit niftige gereedschapje niet aanwezig is, geen nood, dit is gewoon online verkrijgbaar. Vervolgens worden de gehavende citroenen uitgeperst, met de hand of met hulpgerei, dat is aan u. Het sap mag samen met de zestes (citroenrasp) en per citroen 10 koffielepels suiker in een passend pannetje, voeg een scheutje water toe. Laat dit aan de kook komen en laat vijf minuten op heel laag vuur trekken. Zeef of filter de vloeistof en deponeer het zeefsel of filtraat in een fles naar keuze. Tip van de dag : gebruik een trechter. Laat afkoelen, in de koelkast bijvoorbeeld, en serveer het goedje aangelengd met water of iets dergelijks in een verhouding van √©√©n op zes. Lekkerrr..
Gemiddeld eindcijfer : 9

Geplaatst in Drank | Een reactie plaatsen

Smartstill

smartstillLaat als ik roep mij op U hopen,
Geef mij uw antwoord, doe mij open,
die mij, als ik ben ingesloten
ruim baan maakt en mij weer bevrijdt.
Spreekt tot uw hart en laat het stil zijn,
schenk Hem wat Hij van u verwacht.
‘Wie’, zeggen velen ‘toont ons ’t goede?’
Gij maakt het mij zo wel te moede;
hebben zij ’s werelds overvloeden,
Uw vrede in mijn hart is meer.
Ik kan gaan slapen zonder zorgen,
want slapend kom ik bij U thuis.
Alleen bij U ben ik geborgen.
Gij doet mij rusten tot de morgen
en wonen in een veilig huis.

Geplaatst in Drank | 2 reacties

Pindakaas zelfgemaakt

Nog zo’n leuk idee, pindakaas zelf maken, kan nooit moeilijk zijn gezien de ingredi√ęntenlijst achterop de potjes. Pinda’s, olie, zout, makkelijker kunnen we het niet maken, wel leuker. Naast de net genoemde spullen is er natuurlijk ook een keukenmachine nodig, anders ben je zo lang bezig met het hakken van de pinda’s. Giet de geroosterde zoute pinda’s uit het zakje en laat de machine draaien (het mes) en voeg kleine scheutjes olie toe tot de gewenste dikte of dunte is bereikt.pindakaas Dit kan even duren, dus niet te veel olie toevoegen aan het begin. Na een minuut of 5 ziet het er uit als pindakaas met stukjes noot (waar komen die vandaan ?) en het ruikt naar, rara, pindakaas. En dan de smaaktest, smaakt het naar pindakaas? Nee, het smaakt naar gemalen geroosterde zoute pinda’s met olie maar zeker niet naar die heerlijke smeu√Įge pindakaas van het merk PCD.
Eindcijfer : 5,5

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Soms zit het tegen

Het is niet altijd rozengeur en manenschijn in de vikinggrot, zelfbaksels draaien ook wel eens in de soep. Vandaag pech gehad met het maken van mayonaise, kan niet mislukken als alles op kamertemperatuur is, tenminste, dat is de legende. Ik weet inmiddels beter. Op het moment dat de olie bij de mosterd-ei-azijn mix komt mag je niet te langzaam kloppen of zoals ik op dat moment stoppen om de staafmixezeep misluktr te pakken uit luiheid. Alles in de schift en niet meer te redden. Gelukkig smaakt het wel als heerlijke ambachtelijke zelfgemaakte mayonaise alleen heeft het niet de structuur, in een flesje dan maar en gebruiken als slasaus, mmmm…
Ook het zeep maken wilde vandaag niet echt vlotten, zal wel iets met karma zijn of zo, kan niet aan mij liggen. Tijdens het verwarmen van de inmiddels gelei geworden zeep (dat is goed) leek het een goed idee om een sterk aftreksel van laurier toe te voegen. Lekker toch, 100% natuurlijke olijfzeep met lauriergeur? Gezien de enorme hoeveelheid laurier-snoei-afval van de 10 jaar oude struik (boom) van 4 meter hoog moest er toch iets nuttigs mee gebeuren. Idee mag in de prullenbak want het werkt niet. De zeep ging in de schift en wat er overbleef na gieten en stollen was een soort harde zeepspons gelardeerd met een vettige substantie die doet denken aan olijfolie. Waarschijnlijk volledig onbruikbaar vanwege de korrelige structuur maar het ligt buiten droog te wachten tot er iets leuks voor gevonden wordt. Idee√ęn zijn welkom.

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | Een reactie plaatsen

Bier brouwen

edme weizenNou ja, brouwen… Gehopte moutstroop, aangelengd met water en suiker vergisten tot bier is een betere omschrijving maar te lang voor een pakkende titel en ook niet echt aansprekend. Gewoon bier brouwen dus. De keuze is gevallen op een reuzeblik Edme Weizen, schijnt lekker te zijn, doen we dus. Begin is weer hetzelfde als bij het cider maken. Het bier in wording staat nu na te gisten op fles, nog een kleine maar dorstige twee weken geduld dus.
Je hoeft als zelfmaker niet altijd de langste weg te bewandelen om zelf iets te fabrieken, als je boter wilt maken koop je immers toch ook geen koe, althans de meesten doen dat niet. Bij het brouwen van bier hoeft dat dus ook niet, je koopt gewoon een blik stroop om te vergisten, wel zo makkelijk als je geen zin of tijd hebt om te maischen, hoppen, mouten, schrotten of andere moeilijke handelingen te verrichten die leiden tot een pan heldere wort. Misschien doet je wortkoeler het even niet en heb je gewoon enorme dorst, kan zomaar gebeuren op een troosteloze maandagmiddag. Ellende… Als het gaat om bier brouwen haken veel mensen af door het gebrek aan kennis, apparatuur, plaatsgebrek en onwetendheid over het bestaan van de kort-door-de-bocht oplossing om het mee te leren. Om te beginnen heb je niet veel nodig, de basis is een afsluitbare emmer met een waterslot (welke zelfgebouwde vorm dan ook). Fijn is het als er ook een kraantje in (aan) de emmer zit, maar noodzakelijk is dit niet, je kunt deze er later eventueel in monteren, doe dit als de emmer leeg is. Koop een blik instantbier en vergist deze. Stop het bier in flessen. Iedereen kan bier maken met Ravensburger!

Geplaatst in Drank | 2 reacties

Olielamp 3

olielamp ossewitDe olielamp blijft fascineren. De eerste olielamp met zonnebloemolie en een papieren lont was niet het ei van Columbus, de tweede olielamp was een half ei van Columbus, helaas brandt de fabriekslont sneller op dan gewenst. Wat dan? Terug naar de papieren lont omwikkeld met ijzerdraad, deze blijft echter niet staan op de bodem. Vast vet, daarin blijft de lont wel staan. De juskom die hier toch alleen maar in de kast staat te lapswansen mag de honeurs waarnemen om als eerste ossewitkaars te dienen. olielamp ossewit 2Lont gemaakt, voetjes eraan gebogen, ossewit uit de frituur geschept (was nog vloeibaar vanwege net gebakken frieten) en voorzichtig erbij gegoten. In gestolde toestand ziet de kaars er zeer professioneel uit al zeg ik het zelf. Welnu, het branden, dat is waar het uiteindelijk om draait. Eerste test is goed, de olielamp heeft een hele avond gebrand met veel pret van de maker, een succes dus. En toch… iets in mij zegt : dit kaarsje krijgt nog een staartje…

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | Een reactie plaatsen

Walnoten pellen

walnootOok zo’n moeite met een walnoot mooi pellen? De viking heeft een techniek gevonden om walnoten in redelijke fraaie staat uit de dop te toveren. Niet verder vertellen, dit is ons geheimpje. Neem een walnoot, neem een rubber klauwhamer klauwhamer met rubber handvat (diezelfde als van het zuurkool maken), neem een stevige ondergrond (steen oid) en het walnoot-bevrijdingsfront kan van start. Houdt den walnoot stevig beet tusschen den duim en eenen vinger uwer keuze. Gebruik bij de eerste poging altijd uw minst favoriete vinger, en hamer, timmer of beuk rustig op de gedoodverfde noot, doe dit op de met de rode pijl aangegeven plaats. Hamer, timmer of beuk steeds steviger tot er een krakend geluid hoorbaar is, gefeliciteerd, uw ondergrond was niet stevig genoeg. Herhaal het voorgaande op een steviger ondergrond tot de buitenkant van de noot sneuvelt in de strijd, niet te hard meppen, de noot kan ook stuk. Pel nu de schilfers van de noot af. Proficiat, u bent nu volleerd walnotenpeller, er ligt een zonnige toekomst in’t verschiet.

Geplaatst in Voedsel | 2 reacties

Gedroogde tomaten

gedroogde tomatenHeel eenvoudig, het zelf maken van gedroogde tomaten. Hm hm, h√©√©l eenvoudig… Na enkele pogingen hang ik voorlopig mijn zondroogpogingen aan de wilgen. Op wetenschappelijke wijze is een schema uitgedokterd over diverse droogtemperaturen en droogtijden, hierdoor vermengd werden enige perstechnieken met 12 Kg aan Kettler-schijven, snijplanken en keukenpapier. Ook werden er proeven gedaan met tomaten zonder binnenkant en tomaten met binnenkant. Het hele scala tussen 100¬įC en 200¬įC werd doorlopen, met beste resultaten tussen 150 ¬įC en 175¬įC, hier was de kleuring niet te groot en de droogtijd acceptabel (ahum). Beste resultaat werd ook bereikt met tomaten waar de inwendigen niet zijn uitgehaald, deze hebben een egalere droging. Uiteindelijk blijkt dat bij de gebruikte oven, een elektrieke Atag infra-oven uit 1873, een temperatuur van 175¬įC en een droogtijd van 9 uren een ovenheerlijke tomaat op het bord getoverd kan worden. De smaak is zonovergoten en nogal intens maar is de moeite van de lange droogtijd en bijbehorend stroomverbruik niet waard. Zelfgemaakt zongedroogde tomaten, een deceptie!

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Olielamp 2

olielamp 2Het debakel van de olielamp gaat verder. Na een paar dagen gebrand te hebben met een schaaltje zonnebloemolie dat een half jaar geleden voor fijne olieballen zorgde, werd het geknoei met het lont (heet eigenlijk pit) een beetje vervelend. Een lont gedraaid van alleen keukenpapier, geknoopt in een grote losse knoop zodat deze op de bodem blijft staan, is niet handig. Een lont gedraaid van keukenpapier met daaromheen een stuk ijzerdraad gespiraliseerd (plantendraad ontdaan van de plastieken buitenzijde) werkt beter maar nog niet zoals het hoort. De lont moet ten alle tijden aan het oppervlak van de brandstof blijven om deze voor te verwarmen. De olie is niet viskeus genoeg om door de lont direct te kunnen aanzuigen en opbranden, door de vlam op de brandstof te houden wordt deze (iets) vloeibaarder en wordt er dus beter gebrand. De truc zou ‘m dus zitten in een drijvend lont. Na even pijnzen en per ongeluk langs een waxinelicht te lopen terwijl de blik er op valt, gaf het idee om een klein gaatje te maken in het blikken bootje om daar een lontje door te steken. Eerste poging mislukte, na 2 minuten branden werd de voorstelling “Ondergang der Titanic” in het klein nagespeeld en alles kon van de bodem worden gevist. Het gaatje was net iets te groot, door de warmte van de vlam was de olie vloeibaarder geworden en liep langs de lont in het bootje. Poging 2 lukte wel en heeft inmiddels een avond met plezier gebrand. Nu nog de nadelen van de fabriekslont oplossen.

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | Een reactie plaatsen

Olijfontpitter

olijfontpitterGekocht bij een winkelketen met zeven oranje blokken met witte letters als logo, voor het luttele bedrag van 2 euro en 99 centen. Wel met de pin betaald, die cent blijft in de knip want ons bent zuunig. Maar dan nu de bevindingen. Aha, een recentie dus… Gekeurd met Turkse olijven van het merk Baktat, blik van 1,7 liter. De lekkerste olijven bij de supermarkt, waarschijnlijk zullen deze olijven dus binnenkort ook uit het schap verdwijnen net als mijn favorieten koffiebonen. Uitgetest en ok bevonden. Dit niftige apparaatje werkt niet vreselijk snel maar het schiet wel lekker op. Weinig verlies en het mislukt zelden. Handig aan deze olijfontpitter is dat je er ook kersen mee kunt ontpitten, scheelt weer geld en ruimte in de la. Eindcijfer : 8,5

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | Een reactie plaatsen

Leverworst maken

leverworst ongekooktDe kogel is door de kerk, het worst maken is begonnen. Een van de doelen van deze zomer vol vreugdevolle en vooral veel vrije tijd is het maken van worst. Receptje van internet getrokken en natuurlijk, eigenwijs als ik ben even een beetje gemodificeerd. Ditmaal echter niet omdat ik het beter denk te weten (slechte eigenschap) maar omdat het beoogde vleesch niet in voldoende mate verkrijgbaar was bij de supermarkt waar ze mijn favoriete koffiebonen ook niet meer verkopen. Dus in plaats van speklap moest er ook gekozen worden voor een andere betaalbare soort vlees, het werd ribkarbonade. Achteraf minder gelukkig gezien het veel lagere vetgehalte van dit veelzijdige stukje vlees. Maar goed, de eerdergenoemde kogel was door de kerk dus het plan moest doorgang vinden. Kippenlevers in het mandje, te weinig speklap op de band, ribkarbo afrekenen en hup op huus an. Aldaar aangekomen te zijn kreeg de keukenmachine een poetsbeurt vanwege de erbarmelijke staat waar deze zich in bevond. Karbo’s gekookt en ontbeend, kippenlevers gemalen, kruiderijen erdoor, speklap & karbo toegevoegd en al keukenmachine bedienendleverworst gekookt aanschouwen of de juiste structuur reeds bereikt is. Het deeg is klaar, lets make some sausage! Geen geknoei met darm, hier wordt geknoeid met plakfolie, is veel leuker. Plarkje deeg op het folie en er een fraaie worstvorm van gedraaid. Nog een laag folie er overheen om te beschermen tegen al te veel water. De worsten in bijna kokend water laten glijden en voor 90 minuten tegen de kook houden.
Aangekomen op uur U, de tijd dat de worsten klaar zijn, worden ze uit het water gehaald en uitgepakt. Voorzichtig want ze zijn een beetje brokkelig. Hmmm, ziet eruit als worst, ruikt naar hausmacher, alles lijkt goed. Kan ook niet anders, de viking woont in een voormalig ambachtelijk slagerij dus het karma is hier voortreffelijk, althans als het gaat om het bereiden van spijzen. Eerste smaaktest (warm) doet vermoeden dat de structuur niet helemaal klopt en dat er iets meer kruiderij in had gemogen, afwachten tot ze afgekoeld zijn.leverworst gesneden De drooggedepte worsten in nieuwe plakfolie gerold en op een bordje terrusten gelegd in de refrigerateur. Twee uurtjes nadien, worst afgekoeld en geproefd. Aangenaam maar beetje vreemd. Heeft inderdaad iets van hausmacher, beetje te mager en daardoor te korrelig en mag ook wat zouter maar lang niet slecht voor een eerste poging. De viking viert zege!

Geplaatst in Voedsel | Een reactie plaatsen

Drosophila

drosophilaMijn vriend heb ik reeds stukgemept, is inmiddels vervangen door een nieuwe, welke vervolgens in twee√ęn geslagen werd en terwijl dit geschreven wordt, met plakband (gaffatape) weer aaneengesloten dienst doet. Hetgeen hier op de foto te zien is, is zeker niet mijn vrind. Van mij mogen ze rotten in de krochten van Lucifer de Grote (die kerel met die vork). Dood aan de verderfelijke!

Geplaatst in Diversen | Een reactie plaatsen

Koffiebonen

koffiebonenWeer wat leuks van de firma Hoogvliet. Ze krijgen het steeds weer voor elkaar om goede huismerkproducten van uitstekende kwaliteit en schappelijk van prijs uit het assortiment te nemen. Nu zijn uit het aanbod de geweldige huismerk koffiebonen 100% arabica, langer en zachter gebrand voor een heerlijke milde aromatische smaak. Geweldig om de hele dag te drinken of om likeur mee op smaak te brengen. Helaas nu vervangen door een mix van bonen met teveel robusta erin, de smaak is grijs. Ook in het assorti een dark roast espressobonen, veel te donker en niet-aromatisch van smaak, vreselijk. Misschien moet ik maar in de buurt van een supermarkt gaan wonen die wel van me houdt.

Geplaatst in Diversen | 2 reacties

Olielamp

olielampWat doe je met oude olie? Daar maak je een olielamp mee. Heel eenvoudig om oud frituurvet, olieballenolie, visbakvet, reuzel en ossewit op te fikken in een olielamp. Neem een liefst vuurvast bakje, doe het vet erin (eerst smelten?) en rol van een stukje keukenpapier een lont, gebruik je creativiteit maar rol niet te los en niet te vast maar precies goed. Zorg dat de ‘lont’ boven het vetniveau uitsteekt en goed doordrenkt is van vet alvorens deze in de hens te steken. Reuze(l) eenvoudig maar het lont maken behoeft enige oefening. Lont kopen mag ook, deze dient een open structuur te hebben zodat ze goed aanzuigt. Fijne bijkomstigheid van deze olielampjes is dat er nogmaals genoten kan worden van het aroma van de heerlijke spijzen die in het vet bereid zijn.

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | 2 reacties

Zeep maken

In een opwelling werd besloten om zeep te maken, hoe het idee daadwerkelijk tot stand kwam mag Joost weten. Beetje vreemd om ipv voedsel nu eens iets anders te fabrieken. Chemocali√ęn en vet, de basisingredi√ęnten van zeep, overal verkrijgbaar, aldus de informatiebron die internet wordt genoemd. Helaas zijn er een paar jaar geleden een paar etterbakjes geweest die een zeer gewoon product wisten om te toveren in een bom die veel menselijk leed geeft : de croftybom. Natriumhydroxide, gootsteenontstopper in korrelvorm, is daarom (bijna) niet meer verkrijgbaar in supermarkt, bouwmarkt, bl√łkker, √ätos, Kruitv√•t en andere winkels uit overbodig grote ketens. Gelukkig heeft de viking een uitgebreid netwerk van leveranciers die ongewone niet-alledaagse producten voor schappelijke prijzen kunnen leveren. In dit geval bood een locale brouwproductenwinkel uitkomst in de vorm van een kiloverpakking caustic soda (bijtende soda) voor een luttel bedrag van zes euro. Dus van start… In den beginne was er water, en wel 178 gram, daaraan werd bijzonder voorzichtig, zonder spetteren 64 gram NaOH (moeilijk woord voor natriumhydroxide) in gedeponeerd. Het glazen potje dat inmiddels aardig heet begon te worden werd in een bakje koud water gezet om af te koelen, de gevormde natronloog moet op ongeveer 50¬įC verwerkt worden, vandaar dus. In een niet-aluminium pan ging 525 gram(!) extra maagdelijke zeer goedkope en bijzonder groen, grassig en smerig smakende olijfolie van een Duitse Cheap-o-rama. Deze moest ook op 50¬įC verwerkt worden dus hoppekee op een gasvlammetje tot de gewenste temeratuur. Jes… eindelijk, alles op temperatuur en gassen met de chemicalien… Loog bij het vet en roeren, roeren, roeren en… laat maar, de tip van de staafmixer toch maar opgevolgd. Staafmixer in de pan en meer dan tien minuten¬† mixeren, leuk, weer eens wat anders dan mayonaise maken, ruikt ook lekker. De helft van het mengsel in een plantenschoteltjezelfgemaakte zeep gekieperd en de andere helft in het bad van Marie opgewarmen tot boven 80¬įC. Na drie kwartier rustig en danig verveeld met een lepel door het prutje geroerd te hebben leek het me wel welletjes en ging de hele bups in een ander plantenschoteltje. De pan en de lepel waren gelukkig niet moeilijk schoon te maken (hihi) en ook de staafmixer is nog nooit zo schoon geweest. De warm gemaakte zeep zou na afkoeling direct bruikbaar zijn, nog een uurtje geduld dus. Wachten, altijd de grootste ergernis van een experiment, een jaar of een uur, ’t is altijd te lang (ongeduldig?).
Wis en waarachtig, zeep! De geur doet denken aan een kruising tussen groene zeep en ouderwetse toiletzeep en is overheerlijk zepig & zacht. Tijden geleden dat ik zulke lekkere zeep heb gehad, eat your heart out Un√ģlever, mijn zeep-koop-dagen zijn geteld.

Geplaatst in Huis, tuin & keuken | 2 reacties