Zuurkool

Tijd voor een nieuw experiment : zuurkool maken. Zuurkool fabriceren bedoel ik dan, niet stamppot zuurkool maken, dat is niet lekker. Naar verluid is het eenvoudig zelf thuis te maken, al wat je nodig hebt zijn de volgende zaken :
– een afsluitbare pot
– een stamper
– een X hoeveelheid zout
– een witte kool
– een keuken met basismaterialen
Om te beginnen moet de kool worden geschaafd, kan met de blokschaaf maar dat is niet echt handig dus een raspding met schaafapplicatie voldoet ook. Een mandoline of een keukenmachine zijn ook bruikbare opties. Ik houd van gemak en ben voor het electrieke toestel gegaan. De pot mag schoon zijn, dit hoeft niet maar dan is het eindresultaat misschien anders, het kan echter zeer interessant voedsel (?) opleveren.zuurkool Net als lasagne wordt zuurkool in lagen opgebouwd, we beginnen met een laagje zout dan komt er een laag kool, dan weer zout en zo bouw je door tot de kool op is, de bovenste laag is weer zout. Na het plaatsen van een laag kool (in tegenstelling tot lasagna) mag de agressie flink uitgeleefd worden met de stamper, dit is om de kool te kneuzen, stuk te maken, te verwonden, dood te laten bloeden. Doe dit met veel passie, elan, liefde, overgave en of overtuiging. Het vocht moet uit de kool. Als stamper gebruik ik zelf een rubber klauwhamer klauwhamer met rubber handvat, de achterkant daarvan, de handvatzijde. Als je een honkbalknuppel of ander slagwapen gebruikt is het vast ook uitstekend kool kneuzen. Indien correct uitgeleefd dient er vocht uit de kool te komen, zoveel dat de kool onder zijn (haar) eigen vloeistof staat. Is dat niet het geval dan mag er een X hoeveelheid water worden toegevoegd. Nu komt het proces van het rijpen, 2 weken in de warmte, 2 weken koel. Dit zou een zuurkool moeten opleveren, althans zo verteld de legende. Ik heb geen idee hoe dit afloopt, de kool staat reeds een dag of 10 te gisten. Op de stukjes kool die boven de vloeistof drijven, zit een laag witte schimmel maar alles ruikt nog ok. De beschimmelde stukjes kool kunnen er later afgeschept worden, aldus de mythe.
Een paar kanttekeningen tot slot. Op witte kool leven melkzuurbacteriën die de suikers van de kool omzetten naar melkzuur, op andere kolen leven deze bacteriën niet. Dit betekent dat de witte kool niet gewassen mag worden en dat er geen andere kolen gebruikt kunnen worden. Alle kool hoort eigenlijk onder het vloeistofniveau  te blijven, dit kan door er wat zwaars op te leggen (een steen?). Bij dit experiment is de steen achterwege gelaten, vandaar de schimmel.
Nog even geduld voor het eindresultaat.

Dit bericht is geplaatst in Voedsel. Bookmark de permalink.

Geef een reactie