Zeep maken

In een opwelling werd besloten om zeep te maken, hoe het idee daadwerkelijk tot stand kwam mag Joost weten. Beetje vreemd om ipv voedsel nu eens iets anders te fabrieken. Chemocaliën en vet, de basisingrediënten van zeep, overal verkrijgbaar, aldus de informatiebron die internet wordt genoemd. Helaas zijn er een paar jaar geleden een paar etterbakjes geweest die een zeer gewoon product wisten om te toveren in een bom die veel menselijk leed geeft : de croftybom. Natriumhydroxide, gootsteenontstopper in korrelvorm, is daarom (bijna) niet meer verkrijgbaar in supermarkt, bouwmarkt, bløkker, Êtos, Kruitvåt en andere winkels uit overbodig grote ketens. Gelukkig heeft de viking een uitgebreid netwerk van leveranciers die ongewone niet-alledaagse producten voor schappelijke prijzen kunnen leveren. In dit geval bood een locale brouwproductenwinkel uitkomst in de vorm van een kiloverpakking caustic soda (bijtende soda) voor een luttel bedrag van zes euro. Dus van start… In den beginne was er water, en wel 178 gram, daaraan werd bijzonder voorzichtig, zonder spetteren 64 gram NaOH (moeilijk woord voor natriumhydroxide) in gedeponeerd. Het glazen potje dat inmiddels aardig heet begon te worden werd in een bakje koud water gezet om af te koelen, de gevormde natronloog moet op ongeveer 50°C verwerkt worden, vandaar dus. In een niet-aluminium pan ging 525 gram(!) extra maagdelijke zeer goedkope en bijzonder groen, grassig en smerig smakende olijfolie van een Duitse Cheap-o-rama. Deze moest ook op 50°C verwerkt worden dus hoppekee op een gasvlammetje tot de gewenste temeratuur. Jes… eindelijk, alles op temperatuur en gassen met de chemicalien… Loog bij het vet en roeren, roeren, roeren en… laat maar, de tip van de staafmixer toch maar opgevolgd. Staafmixer in de pan en meer dan tien minuten  mixeren, leuk, weer eens wat anders dan mayonaise maken, ruikt ook lekker. De helft van het mengsel in een plantenschoteltjezelfgemaakte zeep gekieperd en de andere helft in het bad van Marie opgewarmen tot boven 80°C. Na drie kwartier rustig en danig verveeld met een lepel door het prutje geroerd te hebben leek het me wel welletjes en ging de hele bups in een ander plantenschoteltje. De pan en de lepel waren gelukkig niet moeilijk schoon te maken (hihi) en ook de staafmixer is nog nooit zo schoon geweest. De warm gemaakte zeep zou na afkoeling direct bruikbaar zijn, nog een uurtje geduld dus. Wachten, altijd de grootste ergernis van een experiment, een jaar of een uur, ’t is altijd te lang (ongeduldig?).
Wis en waarachtig, zeep! De geur doet denken aan een kruising tussen groene zeep en ouderwetse toiletzeep en is overheerlijk zepig & zacht. Tijden geleden dat ik zulke lekkere zeep heb gehad, eat your heart out Unîlever, mijn zeep-koop-dagen zijn geteld.

Dit bericht is geplaatst in Huis, tuin & keuken. Bookmark de permalink.

2 reacties op Zeep maken

  1. momo schreef:

    als ie ook lekker glibbert… mag ik em dan van je kopen?

  2. De Vette Viking schreef:

    Verkoopverzoeken kunnen aangevraagd worden via sales(at)buizenversterkers(punt)net
    Verzoeken tot verkoop gaarne vergezellen van foto, da’s leuker voor madame Viking.

    ps: de zeep glibbert stroef

Geef een reactie