Olielamp 2

olielamp 2Het debakel van de olielamp gaat verder. Na een paar dagen gebrand te hebben met een schaaltje zonnebloemolie dat een half jaar geleden voor fijne olieballen zorgde, werd het geknoei met het lont (heet eigenlijk pit) een beetje vervelend. Een lont gedraaid van alleen keukenpapier, geknoopt in een grote losse knoop zodat deze op de bodem blijft staan, is niet handig. Een lont gedraaid van keukenpapier met daaromheen een stuk ijzerdraad gespiraliseerd (plantendraad ontdaan van de plastieken buitenzijde) werkt beter maar nog niet zoals het hoort. De lont moet ten alle tijden aan het oppervlak van de brandstof blijven om deze voor te verwarmen. De olie is niet viskeus genoeg om door de lont direct te kunnen aanzuigen en opbranden, door de vlam op de brandstof te houden wordt deze (iets) vloeibaarder en wordt er dus beter gebrand. De truc zou ‘m dus zitten in een drijvend lont. Na even pijnzen en per ongeluk langs een waxinelicht te lopen terwijl de blik er op valt, gaf het idee om een klein gaatje te maken in het blikken bootje om daar een lontje door te steken. Eerste poging mislukte, na 2 minuten branden werd de voorstelling “Ondergang der Titanic” in het klein nagespeeld en alles kon van de bodem worden gevist. Het gaatje was net iets te groot, door de warmte van de vlam was de olie vloeibaarder geworden en liep langs de lont in het bootje. Poging 2 lukte wel en heeft inmiddels een avond met plezier gebrand. Nu nog de nadelen van de fabriekslont oplossen.

Dit bericht is geplaatst in Huis, tuin & keuken. Bookmark de permalink.

Geef een reactie