Ketchup maken

Vandaag deel 1 in de serie industrieel koken. Onder het motto “ik kies bewust” willen we naturlijk precies weten wat er zoal te vinden is in fabrieksvoedsel en hoe we het thuis kunnen reproduceren. ketchupfabriekVandaag maken we ketchup, een eenvoudige en heerlijke saus, rijkelijk gevuld met alle goedheid uit de door moeder aarde verstrekte zonovergoten weldaad van de tomaat. Even een kleine zijsprong, de regering onder leiding van de almachtige Ronald Reagan liet in het jaar 1981 ketchup, augurken en andere ingelegsels uitroepen tot groente om hiermee jaarlijks 1 miljard dollar (toendertijd) te kunnen bezuinigen op de schoollunch. Groente in een flesje dus.
De ingredi├źnten van ketchup zijn betrekkelijk eenvoudig : tomatenpuree, glucosestroop,┬á azijn, gemodificeerd zetmeel, zout, specerijen en nog wat additieven om de houdbaarheid te verbeteren. We beginnen met een blikje tomatenpuree, voegen daar wat suikersiroop aan toe tot de gewenste zoetheid is bereikt, vervolgens azijn tot het juiste zuurgehalte, zout naar smaak en een beetje specerijen, peper uit een doosje en een snufje gemalen kruidnagel. De eerste smaaktest komt heel dicht in de buurt van fabrieksketchup, alleen de dikte klopt niet, dit gaan we aanpakken. We weten nu ongeveer de verhoudingen tussen de diverse smaakbepalende materialen. Koud doorroeren van een zetmeel werkt niet dus er moet daadwerkelijk gekookt gaan worden. De saus opwarmen geeft smaakverandering dus er moet gezocht worden naar een alternatief. Ondertussen geeft de linker shi(f)t-toets de geest dus de volgende keer in industrieel koken gaan we shift-toetsen bereiden. Een goed idee lijkt het om de suikersiroop samen met de helft van de azijn en het zetmeel te verwarmen in, dit doen we uiteraard in de radiogolfoven. Niet te lang, en halverwege doorroeren. Terwijl het stijfsel in de magnetron staat openen we een nieuw blikje tomatenpuree en roeren daar vast het zout naar smaak, de specerijen en de helft van de azijn door. De lijm is klaar en wordt rustig door de tomaatbasis geroerd. Disco! Het begint al redelijk op ketchup te lijken, de smaak is ok, de dikte is ok, ik denk dat we zojuist ketchup hebben gemaakt. Nog even afkoelen en een beetje rijpen in de koelkast en we weten of de missie is volbracht. Tijdens het wachten alvast de mengverhouding :catsup
– 1 blikje tomatenpuree
– 5 koffielepels suikersiroop
– 6 koffielepels azijn
– 3 koffielepels allesbinder
– mespuntje zout
– mespuntje zwarte peper uit een blikje
– snufje gemalen kruidnagel
Dan tot slot het verlossende woord, is het geslaagd? Jazeker! Het heeft de dikte van ketchup, het heeft de kleur van ketchup en ook de smaak lijkt verdraaid veel op ketchup. Enige opmerking is dat het snufje gemalen kruidnagel iets te overheersend is en de volgende keer vervangen wordt voor een half snufje gemalen piment.
Eindresultaat : 8,5

Dit bericht is geplaatst in Voedsel. Bookmark de permalink.

Geef een reactie