Foutje

Wie kent het niet, je zet je pan op met verse zelfgetrokken fond (basisbouillon) om er een glace van te maken, je loopt naar de waterkoker, zet deze aan, doet een filter in de filterhouder, schept wat koffie in de filter, komt er achter dat er te weinig is dus maalt nog wat koffiebonen, gaat verder met het scheppen der koffie, giet een plonsje melk en een kleine hoeveelheid suiker in beoogde lichaam dat de gezette koffie moet gaan bevatten (lichtgezoete koffie is lekkerder), giet het vers gekookte water op het in de filter liggende koffie, wacht even tot het grootste gedeelte is doorgelopen, giet nog wat water op de koffiedrap, wacht nog even tot ook dit water veranderd is in een reebruin goedje, gaat op de bank zitten, nieuwsje aan op de buis, afstandsbediening in de aanslag (wie weet komt er een weg te zappen reclame), drinkt vol genoegen het natje op, knijpt voor de miauwende haarballen een luxe zak met vochtig voer leeg, herhaalt het ritueel van het zetten des koffies, staart eens uit het raam, aait de vergenoegde katten eens over hun bollekes, laat ze lekker op schoot kruipen, ruikt een brandlucht, gooit de katten op licht brute wijze van schoot en laat de als een kolencentrale rokende pan rustig in de wasbak zakken om er achter te komen dat de beoogde glace veranderd is in een laag vruchtbare steenkool. aangekoektJammer de bammer, pan naar de schepper.
Dat is bijna net zo stupide als je vers getrokken, heerlijk geurende, huisgemaakte bouillon te zeven door een zeef (?) om er al gietend achter te komen dat je vergeten bent een pan onder de zeef te plaatsen en je het kostelijke goud zo in het putje ziet lopen. Dom dom dom dom dom.

Dit bericht is geplaatst in Voedsel. Bookmark de permalink.

Geef een reactie