OTNuR (Oral ThermoNUclear Reaction)

In het Catshuys vinden verhitte gesprekken plaats, het weer is warm & zonnig, de amnestiewet voor de decembermoorden is net aangenomen, het is tijd om te experimenteren met een pittig (Surinaams) gerechtje.
Om mee te beginnen worden er hele lieve kleine paprikaatjes aangeschaft van het type adjuma. Deze prachtig ogende groententjes hebben een geweldig aroma en  een beetje een oververhit karakter, past dus uitstekend in de keuken van de Viking. Het woord pittig is zeer waarschijnlijk afkomstig van dit knuffelbare oranje vriendje uit Suriname, het venijn zit in het hart van het beestje, de pitjes. Hoe meer pitjes des te pittiger.
Uit de vrije hand wordt een klein clubje paarse knoflooktenen, een sjalotje, een stukje gember, een eetlepeltje zout en wat swarte peperbolletjes in de blender gedeponeerd en overgoten met een goede dosis neutrale olie. Dit wordt gepureerd tot het babyvoedsel is (niet aan de baby voeren). De geur en de smaak zijn reeds verbluffend, dit prutje zou zo op een versgebakken stuk pain de baguette gesmeerd kunnen worden om je geheel in een zuidfrans carcassonnedorpje te wanen. Maar, het thema is vandaag anders.
Het is tijd om de zusjes van Madame Janette te slachten en in de machine te vermalen. Zo gezegd zo gedaan. Zonder scrupules verdwijnen anderhalf ons adjuma’s tussen de draaiende messen, alwaar ze ook hun lot als babyvoedsel vinden (nu mag je het aan de baby voeren). Een smaakproef wijst uit dat er iets zoetzuur bij mag, een eetlepeltje suiker en een scheutje blanke azijn vinden hun weg in de saus. Het aroma is verbluffend, maar hoe is het totale resultaat van een enkel verorberd eetlepeltje?
Aromatisch, smaakvol, Heroshima, orgastisch, tropisch, pijn, verkouden, stampvoeten, trippen, suïcide, LSD, brandspuit, tranen (van pret), fijn, lol. Al met al : missie geslaagd, het is een pittig gerechtje.
Het meest opvallende effect is het trippen. Na een minuutje of wat begint de visuele waarneming te veranderen, een milde tunnelvisie treed op, gevolgd door een plezant gevoel van uit de kassen poppende oogballen in combinatie met het gevoel of je een meter boven het aardoppervlak zweeft. Tevens wordt het audiocentrum aangesproken en een verbluffende stilte valt. De routine van de dagelijkse omgeving vervaagt en alles is relaxte stilte….
Voor de bikkels breekt nu het orgastische moment aan.  Horen en zien stopt geheel.
Herr Scoville steekt zijn hoofd om de hoek en de tong veranderd van verdoofd in iets wat met een understatement valt te omschrijven als zeer pijnlijk. De neigingen om het hele groen-gele boekje der Haagse taal leeg te vloeken, de tong te amputeren of zelfmoord te plegen stijgen met de seconde. Dit vermenigvuldigd met het bijna dramatisch wordende trippen voelt wonderlijk maar opmerkelijk niet onprettig, een aanrader.
Na een minuut of 30, het trippen is reeds genivelleerd tot een basisniveau en de omgeving is weer aanwezig, lijkt er geen blijvende schade te zijn behalve een nu nog trillend ooglid. Ik ga er van uit dat dit binnen enkele uren voorbij is.
De saus is een absolute aanrader, pittig, smaakvol en nog veel meer. De schatting is dat de waarde op de schaal van Scoville ergens tussen de 100000 en de 150000 ligt, een ware orale thermonucleaire reactie dus.
Hopelijk morgen op het toilet geen last van een ATNuR…

Dit bericht is geplaatst in Voedsel. Bookmark de permalink.